वराहपुराणम्

तिथौ पर्वणि ये चैव स्वपितॄंस्तारयन्ति वै

न यज्ञदानाध्ययनोपवासैस्तीर्थाभिषेकैरपि चाग्निहोत्रैः

पितरो निर्गतास्तत्र ब्रह्मविष्णुशरीरगाः

एवं क्रमेण वै तत्र पितृदेवा वसुन्धरे

तत एते न जानन्ति देवाः शक्रपुरोगमाः

न च ब्रह्मा विजानाति निःसृतो मम मायया

पुनश्चान्यत्प्रवक्ष्यामि पितृयज्ञेषु सुन्दरि १९०.

कृत्वा वै पिण्डसङ्कल्पं दर्भानास्तीर्य भूतले

अजीर्णेनाभिपीड्यन्ते भुज्यन्ते न च सुन्दरि

दृष्टाः सोमेन सुश्रोणि देवताजीर्णपीडिताः

सोम उवाच एवं तु भाषमाणस्य सोमस्य तदनन्तरम्

ऊचुस्ते सोममेवापि वाक्यं नः श्रूयतामिति

श्राद्धे नियोजितास्तैस्तु पितृपिण्डेन तर्पिताः

सोम उवाच सहितास्तत्र गच्छामो यथा श्रेयो भविष्यति

एवमुक्तास्तु सोमेन पितृदेवास्तदन्तरे

दृष्ट्वा पितामहं देवं प्रणम्य सहसा क्षितौ १९०.

य एते पितरो देव दुःखिताजीर्णपीडिताः

यथा नश्यंति जीर्णानि तथा कुरु पितामह

उवाच वचनं तत्र ब्रह्मा योगीश्वरं प्रति

आगताः शरणं चात्र सोमेन सहिता मम

ब्रह्मणा चैवमुक्तस्तु ईश्वरः परमेश्वरः

पश्यते ईश्वरं तत्र योगवेदाङ्गनिर्मितम्

निर्मिता विष्णुना ब्रह्मन् वैष्णव्या मायया च ते

पिता तु ब्रह्मदैवत्यो मम गात्राद्विनिर्मितः

प्रपितामहो रुद्रदेवो मम गात्राद्विनिर्मितः

ब्राह्मणानां हितार्थाय निर्मिता विष्णुमायया १९०.

आगताः शरणं ब्रह्मन्सोमेन सहिता यदि

शृणु तत्ते प्रवक्ष्यामि ब्रह्मन्लोकपितामह

श्राद्धे तु प्रथमं तस्य दातव्यं मानुषेषु वा