वराहपुराणम्

सर्वकर्मकरा ये च सर्वभक्षाश्च ये नराः

एते पश्यन्ति यच्छ्राद्धं तच्छ्राद्धं राक्षसं विदुः

हृतं यदा तु त्रैलोक्यं शक्रस्यार्थे त्रिविक्रमे

वर्जनीया बुधैरेते पितृयज्ञेषु सुन्दरि

पितॄंस्तत्राह्वयेद्भूमे मन्त्रेण विधिपूर्वकम्

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः

प्रणम्य शिरसा देवीर्निर्वापस्य च धारिणीः १९०.

एवं दत्तेन प्रीयन्ते पितरश्च न संशयः

त्रयस्तत्र वरारोहे देवगात्राद्विनिस्सृताः

देवतासुरगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः

पितृयज्ञं विशालाक्षि ये कुर्वन्ति विदो जनाः

ददन्ते पितरस्तस्य आरोग्यं नात्र संशयः

तिर्यग्भ्यश्च विमुच्यन्ते प्रेतभावेन मानवाः

पूजकः पितृदेवानां सर्वकालं गृहाश्रमे

अक्षय्यं तस्य मन्यन्ते पितरः श्राद्धतर्पिताः

सात्विकं शुक्लपन्थानमेते यान्ति विदो जनाः

अज्ञानतमसारूढा निकृतिज्ञाः शठास्तथा १९०.

कल्पान्तं पच्यमानापि त्रायन्ते येन मानवाः

मुंचन्ति जलबिन्दूंश्च अमां प्राप्य जलाशये

ये वै श्राद्धं प्रकुर्वन्ति तर्पयित्वा द्विजातयः

निरयात्तेऽपि मुच्यन्ते तृप्तिर्भवति चाक्षया

विप्राणां वचनं कृत्वा यथाशक्त्या च दक्षिणा

देयो नीलो वृषस्तत्र नरकार्त्तिविनाशनः

षष्टिवर्षसहस्राणि पितरस्तेन तर्पिताः

उद्धृतो यदि सुश्रोणि पंकः शृङ्गेण तेन च

तानुद्धृत्य वरारोहे सोमलोकं स गच्छति

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च १९०.

एष धर्मो गृहस्थानां पुत्र पौत्रसमन्विताः

पिपीलिकादिभूतानि जङ्गमाश्च विहङ्गमाः