वराहपुराणम्

सर्वे ते मयि वर्त्तन्ते सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

उत्तरोऽग्निरहं चैव दक्षिणाग्निरहं तथा

पावनः पावकश्चैव अहमेव व्यवस्थितः

वैश्वदेवे नियुञ्जीत ब्रह्मचारी शुचिः सदा

एतान्न भोजयेच्छ्राद्धे देवतीर्थेषु पूजयेत्

उत्तमो गृहसन्तुष्टः क्षान्तो दान्तो जितेन्द्रियः

वेदविद्याव्रतस्नातो सुविमृष्टान्नभोजकः १९०.

दत्त्वा हुताशनायादौ देवतीर्थेषु सुन्दरि

चतुर्णामेव वर्णानां यद्यथा श्राद्धमर्हति

यन्न पश्यन्ति ते भोज्यं श्वानः कुक्कुटसूकराः

सर्वकर्मकरा ये च सर्वभक्षाश्च ये नराः

एते पश्यन्ति यच्छ्राद्धं तच्छ्राद्धं राक्षसं विदुः

हृतं यदा तु त्रैलोक्यं शक्रस्यार्थे त्रिविक्रमे

वर्जनीया बुधैरेते पितृयज्ञेषु सुन्दरि

पितॄंस्तत्राह्वयेद्भूमे मन्त्रेण विधिपूर्वकम्

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः

प्रणम्य शिरसा देवीर्निर्वापस्य च धारिणीः १९०.

एवं दत्तेन प्रीयन्ते पितरश्च न संशयः

त्रयस्तत्र वरारोहे देवगात्राद्विनिस्सृताः

देवतासुरगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः

पितृयज्ञं विशालाक्षि ये कुर्वन्ति विदो जनाः

ददन्ते पितरस्तस्य आरोग्यं नात्र संशयः

तिर्यग्भ्यश्च विमुच्यन्ते प्रेतभावेन मानवाः

पूजकः पितृदेवानां सर्वकालं गृहाश्रमे

अक्षय्यं तस्य मन्यन्ते पितरः श्राद्धतर्पिताः

सात्विकं शुक्लपन्थानमेते यान्ति विदो जनाः

अज्ञानतमसारूढा निकृतिज्ञाः शठास्तथा १९०.

कल्पान्तं पच्यमानापि त्रायन्ते येन मानवाः

मुंचन्ति जलबिन्दूंश्च अमां प्राप्य जलाशये