वराहपुराणम्

तेषां तु वचनं श्रुत्वा मेधातिथिरगाद्गृहम्

मेधातिथिरुवाच आहूयन्तां द्विजाः सर्वे कुण्डगोलकवर्जिताः

इत्युक्तमात्रे वचने चन्द्रशर्मा पुरोहितः

साधून्क्षांतान्कुलीनांश्च सुशीलान्मानवर्जितान्

कृते श्राद्धे ततः पश्चात्पिण्डान्निर्वाप्य यत्नतः

हृष्टान्पुष्टान्बलैर्युक्तान्राजा तु मुमुदे भृशम् 189.

ऊचुर्विनयसम्पन्नाः प्रीतिपूर्वमिदं वचः

इदानीं च त्वया कार्यमस्मद्धितमनुऽत्तमम्

तयोर्दत्तं तु यच्छ्राद्धं निष्फलं तत्स्मृतं बुधैः

सङ्कल्पयित्वा चान्नं तु गोभ्यो देयं यथाविधि

अपात्राय न दातव्यं नास्तिकाय गुरुद्रुहे

इत्युक्त्वा पितरः सर्वे गताः स्वर्गाय भामिनि

यदुक्तं पितृभिः सर्वं तच्चकार मुदायुतः

सन्तारयति दुर्गेभ्यो विषमेभ्यो न संशयः

तस्माद्दानं प्रदातव्यं ब्राह्मणाय वसुन्धरे

सर्वे श्राद्धं करिष्यन्ति निमिप्रभृतयो धरे 189.

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे पिण्डकल्पोत्पत्तिर्नामेकोननवत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ श्राद्धपितृयज्ञनिश्चयप्रकरणम् देवमानुषतिर्यक्षु प्रेतेषु नरकेषु च

स्वप्नोपममिमं लोकं ह्यात्मकर्म शुभाशुभम्

क एते पितरो देव श्राद्धं भोक्ष्यन्ति योगतः

कथं तं पिण्डसङ्कल्पं मासे मासे नियोजयेत्

निश्चयं श्रोतुमिच्छामि परं कौतूहलं हि मे

वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् साधु भूमे वरारोहे सर्वधर्मव्यवस्थिते

कथयिष्यामि ते देवि यन्मां त्वं परिपृच्छसि

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः

ज्ञात्वा नक्षत्रसंयोगं पितृपक्षे ह्युपागते

करिष्यन्ति च ये श्राद्धं श्रद्धया ज्ञानिनो जनाः १९०.

केचिद्यजन्ति यज्ञं वै ब्रह्मयज्ञं द्विजातयः

केचिच्च भूतयज्ञेन वर्त्तयन्ति सुमध्यमे