वराहपुराणम्

नारद उवाच चातुवर्ण्यस्य सर्वस्य त्वया धर्मः प्रतिष्ठितः

पितृयज्ञमुपश्राद्धे मासि मासि दिने तथा

निर्दिष्टं ब्राह्मणानां वै शूद्राणां मन्त्रवर्जितम्

कुर्वन्ति सततं श्राद्धं नैमिश्राद्धं तदुच्यते

एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजतत्तमः

एवं च पिण्डसंकल्पं श्राद्धोत्पत्तिश्च माधवि

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे पिण्डकल्प श्राद्धोत्पत्तिर्नामाष्टाशीत्यधिकशततमोऽध्याय

अथ पिण्डकल्पोत्पत्तिप्रकरणम् श्रुतं श्राद्धं यथावृत्तं शौचाशौचांश्च सर्वशः

उत्पन्नं संशयं मेऽद्य भगवन्वक्तुमर्हसि

प्रतिगृह्णन्ति ये तत्र प्रेतभागं विशेषतः

भुक्त्वा तेषां द्विजो देव मुच्यते केन कर्मणा

प्रणयात्स्त्रीस्वभावेन पृच्छामि त्वां जनार्दन

वराहरूपी भगवान्प्रत्युवाच वसुन्धराम् साधु भूमे वरारोहे यन्मां त्वं परिपृच्छसि

कथयिष्यामि ते देवि तारयन्ति यथा द्विजाः

विशोधनार्थं देहस्य उपवासं तु कारयेत्

पूर्वसंध्यां विनिर्वर्त्य कृत्वा चैवाग्नितर्पणम्

प्राक्स्रोतसं नदीं गत्वा स्नानं कृत्वा विधानतः 189.

औदुम्बरे च पात्रे च कृत्वा शान्त्युदकानि च

देवाश्चाग्निमुखाः सर्वे तर्पयित्वा विभागशः

एका गौस्तु प्रदातव्या पापक्षयकरी तदा

प्रेतान्ने चोदरस्थे तु कालधर्ममुपागतः

प्राप्नोति राक्षसत्वं वै ततो मुच्येत किल्बिषात्

गोहस्त्यश्वधनादीनि सागरान्तानि माधवि

प्रायश्चित्तं चरेद्यस्तु स तारयति निश्चितम् । द्विजो ज्ञानेन सम्पन्नो वेदाभ्यासरतः सदा

स तारयति चात्मानं दातारं नैव संशयः

दैवे च जन्मनक्षत्रे श्राद्धकाले च पर्वसु

वेदविद्याव्रतस्नातं बहुधर्मनिरन्तरम् 189.

क्षमायुक्तं च शास्त्रज्ञमहिंसायां रतं तथा

दद्याद्दानानि विप्राय स वै तारयितुं क्षमः