वराहपुराणम्

शुचिर्भूत्वा तु विधिवत्कृत्वा शान्त्युदकानि तु मन्त्रैः स्तुतिस्तु कर्त्तव्या तव भक्त्याऽवतिष्ठता

नमो नमो मेदिनि लोकमातरुर्व्यै महाशैलशिलाधरायै

एवं निवापदानेन तव भक्तेन सुन्दरि

जानुभ्यामवनिं गत्वा नमस्कृत्य द्विजोत्तमान्

दद्याच्छय्यानं देवि तथैवाञ्जनकङ्कणम्

मुहुर्तं तत्र विश्रम्य निवापस्थानमागतः

पात्रेणोदुम्बरस्थेन कृत्वा कृष्णतिलोदकम्

मन्त्रपूतं तदा तोयं सर्वपापप्रणाशनम्

पश्चात्प्रेतं विसर्ज्यैवं दद्याद्दानं द्विजातये 188.

गत्वा तु ब्राह्मणेभ्योऽपि स्वगृहं यत्र तिष्ठति

पिपीलिकादिभूतानि प्रेतभागं च सर्वशः

भुक्तेषु तेषु सर्वेषु दीनानाथान् प्रतर्प्य च

सर्वान्नमक्षयं तस्य दत्तं भवति सुन्दरि

नेमिप्रभृतिभिः शौचं चातुर्वर्ण्यस्य सर्वतः

कृत्वा तु धर्मसंकल्पं प्रेतकार्यं विशेषतः

विस्तरेण मया प्रोक्तं प्रत्यक्षं नारदस्य च

तस्मात्प्रभृति लोकेषु पितृयज्ञो भविष्यति

शिवलोकं ब्रह्मलोकं विष्णुलोकं न सशंयः

दातव्यं तु तृतीये च मासे सप्तनवेषु च 188.

प्रेतस्यावाहनं कृत्वा शुचिर्भूत्वा समाहितः

मन्त्रयुक्तोपचारेण चातुर्वर्ण्यस्य सर्वतः

प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पूर्णे संवत्सरे तथा

पितामहः स्नुषा भार्या ज्ञातिसम्बन्धिबान्धवाः

स्वयं मुहूर्त्तं रोदित्वा ततो याति पराङ्मुखः

कस्य माता पिता कस्य कस्य भार्या सुतास्तथा

स्नेहभावेन कर्त्तव्यः संस्कारो हि मृतस्य च

संसारेष्वनुभूतानि कस्य ते कस्य वा वयम्

प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पितृत्वमुपजायते

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः 188.