वराहपुराणम्

प्रेतस्य च हितार्थाय धारयेत वसुन्धरे 188.

छत्रमावरणार्थं तु दद्याञ्चैव द्विजातये

गन्धर्वा ह्यसुराः सिद्धा राक्षसाः पिशिताशिनः

व्रीडमानं ततो दृष्ट्वा हसंत्यसुरराक्षसाः

प्रेतलोकगतानां च सर्वदेवर्षिणां पुरा

भस्मवर्षं ततो घोरमहोरात्रेण माधवि तमोऽन्धकारविषमं दुर्गमं घोरदर्शनम्

एकाकी दुःसहं लोके पथा येन स गच्छति

अहोरात्रेण घोरेण प्रेतं नयति माधवि

तप्तवालुमयी भूमिः कण्टकैरुपसंस्तृता 188.

पश्चाद्धूपं च दीपं च दद्याद्वै मन्त्रपूर्वकम्

नामगोत्रमुदाहृत्य प्रेताय तदनन्तरम्

मन्त्रः- इह लोकं परित्यज्य गतोऽसि परमां गतिम्

गन्धमन्त्रः- सर्वगन्धं सर्वपुष्पं धूपं दीपं तथैव च

एवं वस्त्राणि विप्राय सर्वाण्याभरणानि च

एवमादीनि द्रव्याणि प्रेतभोग्यानि सर्वशः

एवंविधः प्रयोक्तव्यः शूद्राणां मन्त्रवर्जितम्

एतत्सर्वं विनिर्वर्त्य पक्वान्नं भोजयेद्द्विजम्

प्रेताय प्रथमं दद्यान्न स्पृशेत परात्परम्

देवत्वं ब्राह्मणत्वं च प्रेतपिण्डे प्रदीयते 188.

पितृस्थाने प्रदातव्यं विधानान्मन्त्रसंयुतम्

हस्तशौचं पुनः कृत्वा ह्युपस्पृश्य यथाविधि

भुज्यमानस्य विप्रस्य प्रेतभागं च नित्यशः

भागस्तत्र प्रदातव्यस्तस्यार्थे यस्य विद्यते

निवारयति यो दत्तं गुरुहत्याफलं लभेत्

एवं विलुप्यते धर्मः प्रेतस्तत्र न तुष्यति

ज्ञातिसम्बन्धिमध्ये तु यो दद्यात्प्रेतभोजनम्

कूटवत्प्रतितिष्ठेत दृष्ट्वा तृप्तिं न गच्छति

तृप्तिं ज्ञात्वा तु विप्रस्य पक्वान्नेन तु माधवि

दृष्ट्वा तु प्रोषितं तेन उच्छिष्टं न विसर्ज्जयेत् 188.