वराहपुराणम्

निपातदेशं संगृह्य शुचिदेशे समाहितः 188.

चतुःषष्टिकृतं भागं यथावत्सुकृतं भवेत्

छायायां कुंजरस्यापि नदीकूलद्रुमे तथा

यं देशं च न पश्यन्ति कुक्कुटश्वानशूकराः

कुक्कुटः पक्षवातेन चाण्डालश्च यथा धरे

वर्जनीया बुधैरेते प्रेतकार्येषु सुन्दरि

नागा भूतानि यज्ञाश्च ये च स्थावरजङ्गमाः

धारयिष्यामि सुश्रोणि विष्णुमायाततं जगत्

स्नानं कुर्वन्तु ते भूमे स्थण्डिले तदनन्तरे

त्वदधीनं जगद्भद्रे तवोच्छिष्टं हतं भवेत्

पतन्ति नरके घोरे तेनोच्छिष्टेन सुन्दरि 188.

कृत्वा तु पिण्डसङ्कल्पं नामगोत्रेण माधवि

न दद्यादन्यगोत्रेभ्यो ये न भुञ्जन्ति तत्र वै

एवं दत्तेन प्रीयन्ते प्रेतलोकगता नराः

गत्वा महानदीं सोऽपि सचैलं स्नानमाचरेत्

एवं शुद्धिं ततः कृत्वा ब्राह्मणान् शीघ्रमानयेत्

अर्घ्यं पाद्यं ततो दद्याद्धृष्टपुष्टेन माधवि

मन्त्रः- इदं ते आसनं दत्तं विश्रामं क्रियतां द्विज

उपवेश्यासने विप्रं छत्रं सङ्कल्पयेत्पुनः

देवगन्धर्व यक्षाश्च सिद्धसंघा महासुराः

प्रेतस्य च हितार्थाय धारयेत वसुन्धरे 188.

छत्रमावरणार्थं तु दद्याञ्चैव द्विजातये

गन्धर्वा ह्यसुराः सिद्धा राक्षसाः पिशिताशिनः

व्रीडमानं ततो दृष्ट्वा हसंत्यसुरराक्षसाः

प्रेतलोकगतानां च सर्वदेवर्षिणां पुरा

भस्मवर्षं ततो घोरमहोरात्रेण माधवि तमोऽन्धकारविषमं दुर्गमं घोरदर्शनम्

एकाकी दुःसहं लोके पथा येन स गच्छति

अहोरात्रेण घोरेण प्रेतं नयति माधवि

तप्तवालुमयी भूमिः कण्टकैरुपसंस्तृता 188.