वराहपुराणम्

स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा प्रेतं प्रेतेषु योजयेत्

अपाकद्रव्यं संगृह्य ब्रह्मणो वचनं यथा 188.

शुश्रूषया विपन्नानां शूद्राणां च वरानने

मृतस्य नाम चोद्दिश्य यस्यार्थे च प्रयोजितः

गत्वा निमन्त्रितं विप्रं नम्रो भूत्वा समाहितः

गतोऽसि दिव्यलोके त्वं कृतान्तविहितेन च

अस्तङ्गते तथादित्ये गत्वा ब्राह्मणमन्दिरम्

पाद्संवाहनं कार्यं प्रेतस्य हितकाम्यया

यावत्तु तिष्ठते तत्र प्रेतभोगमुदीक्षते

प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते च दिवाकरे

निपातदेशं संगृह्य शुचिदेशे समाहितः 188.

चतुःषष्टिकृतं भागं यथावत्सुकृतं भवेत्

छायायां कुंजरस्यापि नदीकूलद्रुमे तथा

यं देशं च न पश्यन्ति कुक्कुटश्वानशूकराः

कुक्कुटः पक्षवातेन चाण्डालश्च यथा धरे

वर्जनीया बुधैरेते प्रेतकार्येषु सुन्दरि

नागा भूतानि यज्ञाश्च ये च स्थावरजङ्गमाः

धारयिष्यामि सुश्रोणि विष्णुमायाततं जगत्

स्नानं कुर्वन्तु ते भूमे स्थण्डिले तदनन्तरे

त्वदधीनं जगद्भद्रे तवोच्छिष्टं हतं भवेत्

पतन्ति नरके घोरे तेनोच्छिष्टेन सुन्दरि 188.

कृत्वा तु पिण्डसङ्कल्पं नामगोत्रेण माधवि

न दद्यादन्यगोत्रेभ्यो ये न भुञ्जन्ति तत्र वै

एवं दत्तेन प्रीयन्ते प्रेतलोकगता नराः

गत्वा महानदीं सोऽपि सचैलं स्नानमाचरेत्

एवं शुद्धिं ततः कृत्वा ब्राह्मणान् शीघ्रमानयेत्

अर्घ्यं पाद्यं ततो दद्याद्धृष्टपुष्टेन माधवि

मन्त्रः- इदं ते आसनं दत्तं विश्रामं क्रियतां द्विज

उपवेश्यासने विप्रं छत्रं सङ्कल्पयेत्पुनः