वराहपुराणम्

ब्राह्मणान्स्वजनं चैव अभिवाद्य कृताञ्जलिः

ततो गुरुं च संपूज्य दानमानादिभिर्विभुम् 186.

जलस्य बिन्दवो येऽन्नभोजनान्ते पतन्ति हि

य एतेन विधानेन पूजयेन्मतिमान्नरः

अनेन विधिना देवि रौप्यार्च्चास्थापनं मम

यथैव राजती कुर्यात्तथैव च सुवर्णिकाम्

यत्फलं दारुशैलादिनाम्ना कांस्यादिराजते

कुलानि तारयेत्सुभ्रु अयुतान्येकविंशतिम्

एतत्ते कथितं भूमे यत्त्वया परिपृच्छितम्

भूमिरुवाच तासु तिष्ठसि सर्वासु शालग्रामे च सर्वदा

कति पूज्या गृहादौ च अविशेषस्तु पूजने

शिवादिपूजने के वा संख्यातास्तच्च मे वद गृहे लिङ्गद्वयं नार्च्यं शालग्रामत्रयं तथा ।। 186.

द्वे चक्रे द्वारकायास्तु नार्च्यं सूर्यद्वयं तथा

शालग्रामयुगं पूज्यं युग्मेषु द्वितयं न हि

गृहेऽग्निदग्धा भग्ना वा नैव पूज्या वसुन्धरे

शालग्राम शिला भग्ना पूजनीया सचक्रका ।ऽ। खण्डिता स्फुटिता वापि शालग्रामशिला शुभा

शिला द्वादश वै देवि शालग्रामसमुद्भवाः

कोटिद्वादशलिङ्गैस्तु पूजितैः स्वर्णपङ्कजैः

यः पुनः पूजयेद्भक्त्या शालग्रामशिलाशतम्

सर्वैर्वर्णैस्तु सम्पूज्याः प्रतिमाः सर्वदेवताः

शालग्रामो न स्पृष्टव्यो हीनवर्णैर्वसुन्धरे

मोहाद्यः संस्पृशेच्छूद्रो योषिद्वापि कदाचन 186.

यदि भक्तिर्भवेत्तस्य स्त्रीणां वापि वसुन्धरे

चरणामृतपानेन सर्वपापक्षयो भवेत्

शालग्रामशिलायोगात्पावनं तद्भवेत्सदा

सुवर्णसहितां तस्य यत्पुण्यं तच्छृणुष्व मे

ससमुद्रा भवेद्दत्ता सत्पात्राय वसुन्धरे पूजाफलं न शक्नोति वक्तुं वर्षशतैरपि

एतत्ते कथितं गुह्यं प्रतिमा स्थापनं प्रति

पूजनादौ विधिश्चापि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि