वराहपुराणम्

दीनानाथान्प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः

यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः

यो मां संस्थापयेद्भूमे सर्वाहङ्कारवर्जितः

एतत्ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम

इति श्रीवराहपुराणे शैलार्चास्थापनं नाम द्व्यशीत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ मृन्मयार्चास्थापनम् पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आर्च्चां च मृन्मयीं कृत्वा अस्फुटां चाप्यखण्डिताम्

ईदृशीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मपरायणः

काष्ठानामप्यलाभे तु मृन्मयीं तत्र कारयेत्

ताम्रेण कांस्यरौप्येण सौवर्णत्रपु रीतिभिः

अर्चनं त्वपरं वेद्यां मम कमर्परिग्रहात्

गृहं चालोच्य कश्चिन्मां पूजयेत्कामनापरः

भूमे एवं विजानीहि स्थापितोऽहं न संशयः

मन्त्रैर्वा विधिपूर्वेण यो मे कर्माणि कारयेत्

तत्तत्फलं प्रयच्छामि प्रसन्नेनान्तरात्मना 183.

मद्भक्तः सततं नित्यं कर्मणा परिवेष्टितः

दद्याज्जलाञ्जलिं मह्यं तेन मे प्रीतिरुत्तमा

मह्यं चिन्तयतो नित्यं निभृतेनान्तरात्मना

एतत्ते सर्वमाख्यातं सुगोप्यं च प्रयत्नतः

श्रवणे चैव नक्षत्रे कुर्यात्तस्याधिवासनम्

पंचगव्यं च गन्धं च वारिणा सह मिश्रयेत्

मन्त्रः- योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रकर्त्ता यस्य प्रसादेन भवन्ति लोकाः

कारणकारणं ह्युग्रतेजसं द्युतिमन्तं महापुरुषं नमो नमः अनेनैव तु मन्त्रेण स्थापयेन्मां समाहितः चतुरस्तान्गृहीत्वा च इमं मन्त्रमुदाहरेत्

मन्त्रः – ॐ वरुणं समुद्रो लब्ध्वा संपूजितो ह्यात्ममतिप्रसन्नः अग्निश्च भूमिश्च रसाश्च सर्वे भवन्ति यस्मात्सततं नमस्ये

एवमास्नाप्य विधिवन्मम कर्मपरायणः 183.

अगुरुं चैव धूपं च सकर्पूरं सकुङ्कुमम्

धूपं दत्त्वा यथान्यायं पीतं वस्त्रं तु दापयेत्

मन्त्रः- वस्त्रेण पीतेन सदा प्रसन्नो यस्मिन्प्रसन्ने तु जगत्प्रसन्नम्

तत एतेन मंत्रेण वस्त्रं दद्याद्यथोचितम्