वराहपुराणम्

ब्रह्माक्षरसहस्राणि पठतां ब्रह्मवादिनाम्

आगमिष्याम्यहं देवि मन्त्रपाठो मम प्रियः

पुनरावाहनं कुर्यान्मन्त्रेणानेन सुव्रतः

एतेषु भूतेषु च संविधाता आवासितस्तिष्ठति लोकनाथ

अनेनैव तु मन्त्रेण समित्तिलघृतेन च

एवं कृते विधाने भवामि सन्निहितः स्वयम् 182.

पंचगव्यं तत प्राश्य मन्त्रेण विधिपूर्वकम्

ततः प्रासादे स्थाप्योऽहं गीतवादित्रमङ्गलैः

मन्त्रश्च - योऽसौ भवाँल्लक्षणलक्षितश्च लक्ष्म्या च युक्तः सततं पुराणः

तत एतेन मन्त्रेण प्रासादं संप्रवेशयेत्

एवं संस्थापनं कृत्वा दद्यादुद्वर्त्तनं विभोः

एवं चोद्वर्त्तनं कृत्वा इमं मन्त्रमुदाहरेत् प्रवन्दितः कारणं मन्त्रयुक्तः सुस्वागतं तिष्ठ सुलोकनाथ

एवं संस्थापनं कृत्वा गन्धमाल्यैश्च पूजयेत्

मन्त्रः- वस्त्राणि देवेश गृहाण तानि मया सुभक्त्या रचितानि यानि

एवं वस्त्राणि मे दद्याद्विधिदृष्टेन कर्मणा एवं च धूपनं दद्यादिमं मन्त्रमुदीरयेत्

मन्त्रः – असावनादिः पुरुषः पुराणो नारायणः सर्वजगत् प्रधानः 182.

एवं पूजां ततः कृत्वा प्रापणं च निवेदयेत्

पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण दद्यात्प्रापणकं बुधः

शान्तिजापस्ततः कार्यः सर्वकार्यार्थसिद्धिदः बालेषु वृद्धेषु गवाङ्गणेषु कन्यासु शान्तिं च पतिव्रतासु

रोगा विनश्यन्तु च सर्वतश्च कृषीवलानां च कृषिः सदा स्यात्

दीनानाथान्प्रतर्प्याथ यथाविभवशक्तितः

यावन्तो मम गात्रेषु जायन्ते जलबिन्दवः

यो मां संस्थापयेद्भूमे सर्वाहङ्कारवर्जितः

एतत्ते कथितं भद्रे शैलिकास्थापनं मम

इति श्रीवराहपुराणे शैलार्चास्थापनं नाम द्व्यशीत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ मृन्मयार्चास्थापनम् पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

आर्च्चां च मृन्मयीं कृत्वा अस्फुटां चाप्यखण्डिताम्

ईदृशीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मपरायणः

काष्ठानामप्यलाभे तु मृन्मयीं तत्र कारयेत्