वराहपुराणम्

पित्रे प्रथमतो दद्यान्मात्रे दद्यात्तथाचरन् 180.

एवं मातामहः शर्मा गोत्रे पितामहस्तथा

मधुवातेत्यृचं तद्वत्पूर्ववत्समुदीरयेत्

एवं मातामहानां च पूर्ववत्क्रमशो बुधः

गोत्रोच्चारं प्रकुर्वीत असूर्यान्नाशयामहे

गोत्रायै मात्रे मह्यै तु देव्यै चासनकर्मणि

अर्घ्यपात्रसंकल्पे तु पिण्डदानेऽवनेजने

गोत्रायै मातुर्महायै देव्याश्चाज्ञेयकर्मणि

प्रथमा चाशिषि प्रोक्ता दत्तस्याक्षय्यकारिका

पितुरक्षयकाले तु पितॄणां दत्तमक्षयम्

वार्यपि श्रद्धया दत्तं तदानन्त्याय कल्पते 180.

कृत्वा श्राद्धं तु पितरो हृष्टा मुमुदिरे सदा ।। जोषमास्स्व त्रिकालज्ञ गच्छामो नरकाय वै

पूर्वकर्मविपाकेन चिरं तु वसितुं मुने ये मया चागता दृष्टास्तीर्थेऽस्मिन्पितरोऽथ वै

बहवः स्वस्थमनसो बहवो दुःस्थमानसाः

मौनेन गच्छतां तेषां किमेतद्वद निश्चयम् अत्र यन्निश्चयं श्राद्धे पुत्रस्य विफलं भवेत्

नरस्य करणं किञ्चित्तन्मे निगदतः शृणु

अपात्रे मलिनं द्रव्यं महत्पापाय जायते

तिलमन्त्रकुशैर्हीनमासुरं तद्भवेदिति

तथा दाशरथी रामो हत्वा राक्षसमीश्वरम्

रावणं सगणं घोरं तुष्टेन सह सीतया

सीतावाक्यप्रतुष्टेन तस्यै प्रादाद्वरं विभुः 180.

क्रोधाविष्टानि दानानि विधिपात्रयुतानि च

त्रिजटे त्वत्प्रयच्छामि यच्च श्राद्धमदक्षिणम्

तुष्टेन वै वासुकये तन्मे निगदतः शृणु

यज्ञस्य योचिता देया दक्षिणा नाददाद्द्विजः

अश्रोत्रियाणि श्राद्धानि क्रिया मन्त्रैर्विनापि च

यः शिष्यो न नमेद्भक्त्या गुरुं ज्ञानप्रदायकम्

सर्वं तुभ्यं मया दत्तं नागराजाय वार्षिकम्

तद्वदलीककरणं श्राद्धं दानं व्रतं तथा