वराहपुराणम्

वेपथुः कोटराक्षश्च पृष्ठलग्नलघूदरः 180.

न वाक्च श्रूयते तस्य क्षुद्रपक्षिरवो यथा

न गच्छसि यथास्थानमागतस्तु निरुद्यमः

ममाद्य नैत्यकं कर्म तीर्थेऽस्मिन्नश्यतेऽनिशम्

त्वां दृष्ट्वेदृक्स्वरूपं च क्रिया मे सा गता त्वयि

जन्तुरुवाच ध्रुवतीर्थे च यः श्राद्धं पुनः कुर्यात्तिलोदकम्

तिलतृप्ता दिवं यान्ति पितरस्तेन पुत्रिणः

योनिसंकरदोषेण नरकं समुपाश्रितः

अगतिर्गमने मे स्यात्ते त्रितापैः समागतः

बलयुक्ता ययुः स्वर्गं निर्बलस्य कुतो गतिः

ते स्वधापूजितैः पुत्रैर्गच्छन्ति परमां गतिम् 180.

दृष्टास्त्वया त्रिकालज्ञ दिव्यदृष्ट्या दिवं गताः

प्रतिलोमानुलोमानां शूद्राणां श्राद्धकर्मिणाम्

एवं पृष्टः स विप्रेण कथयामास कारणम्

तवापि सन्ततिस्तात नास्ति दैवाद्यथोचिता

वद सर्वं करिष्यामि यदि सत्यं वचो मम

इमे ये मम देहे तु भवन्ति मशकाः कृशाः

तन्तुमन्त्रमहं तेषां मम तन्तुमयी सकृत्

महिष्याः प्रेषणे नित्यं दासी नाम्ना प्रभावती

अस्माकं सन्ततेस्तन्तुस्तस्य श्राद्धकृते वयम्

स्थिता एतावदेवं तु कालं यास्यामहेऽम्बुधौ 180.

श्रुत्वैतत्स त्रिकालज्ञो मोहाविष्टोऽब्रवीदिदम्

विधिरत्र कथं तस्या येन यूयं सपुत्रिणः

पूर्वकर्मविपाकेन यां यां गतिमधोमुखीम्

श्राद्धं पिण्डोदकं दानं नित्यं नैमित्तिकं तथा

अपि स्यात्स कुलेऽस्माकं यो नो दद्याज्जलाञ्जलिम्

विशेषात्तीर्थमध्ये तु तिलमिश्रं जलाञ्जलिम्

दर्भपाणिस्त्रिस्त्रिगोत्रे पितृनाम समुच्चरन्

आदावेकाञ्जलिर्द्वे तु तिस्रो वै तर्पणे स्मृताः