वराहपुराणम्

सहस्रजन्मसु कृतानपराधाञ्जहाति सः

श्रवणान्मननाच्चैव दर्शनाद्याति पातकम् मथुरा सूकरं चैव द्वावेतौ तव वल्लभौ

विशिष्टमनयोः किं च सत्यं ब्रूहि सुरेश्वर पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रसरांसि च

कुब्जाम्रकं प्रशंसन्ति सदा मद्भावभाविताः

एकाहं मार्गशीर्ष्यां च द्वादश्यां सितवैष्णवम् 179.

गुह्याद्गुह्यतरं पुण्यं माथुरं मम मण्डलम्

अटित्वा सर्वतीर्थानि कुब्जाम्रादीनि नित्यशः

विश्रमणाच्च विश्रान्तिस्तेन संज्ञा वरा मम

गतिरन्वेषणीयानां मथुरा परमा गतिः

विना सांख्येन योगेन मुच्यते नात्र संशयः

सा गतिस्त्यजतः प्राणान्मथुरायां न संशयः न तीर्थं मथुराया हि न देवः केशवात्परः

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये अपराधप्रायश्चित्तमाहात्म्यं नाम ऊनाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराह उवाच ध्रुवतीर्थे पुरावृत्तं तच्छृणुष्व वसुन्धरे

अस्यां पुर्यां तु राजासीद्धार्मिकः सत्यविक्रमः

तस्य नार्यः शते द्वे तु कुलशीलवयोयुते

नाम्ना चन्द्रप्रभा चैव वीरसूर्वीरपुत्रका

तस्याः परिग्रहास्त्वेकोद्दिष्टाचारविहीनकाः

स्वदोषैः पतिताः सर्वे नरकं प्रति भामिनि

कदाचिदपि तस्याथो भ्रष्टः प्राणिजनो महान्

कृष्णरूपाश्चंक्रमन्तो मशकाकारसन्निभाः

तस्मिन्क्षणे न च कृतं व्रतं जप्यं विमोहनात् 180.

चतुर्थांशावशेषश्च दिवसः पर्यवर्त्तत

अन्ये पूर्वोत्तराद्देशाद्दक्षिणात्पश्चिमात्तथा

हृष्टास्तुष्टा सुपुष्टांगा गच्छन्तो दिवि सङ्घशः

वस्त्रालङ्कारपुष्टांगा हृष्टा गच्छन्ति संघशः

अन्ये यथागतं यान्ति आयान्ति पुनरेव हि

समागच्छन्ति गच्छन्तीरयन्तश्चाशिषो मुदा

निर्गतोदरसूक्ष्माश्च गच्छन्ति सुविमानिताः

महोत्सवमिवालक्ष्य विस्मितो मुनिरुत्थितः