वराहपुराणम्

पुष्पाभावेऽर्च्चनं स्नानं देवस्पर्शं च कारयन्

सुरापाने द्विजातीनां चान्द्रायणचतुष्टयम्

ब्रह्मकूर्च्चेन शुद्धिः स्याद्गोप्रदानत्रयेण च

मुच्यते त्वपराधैस्तु तथा विष्णोः स्तवं पठन्

पुनः पुनरुवाचेदं देवदेवो जनार्दनः 179.

मुहुर्त्तमात्रे सा देवी संज्ञां प्राप्येदमब्रवीत्

प्रायश्चित्तानि भूरीणि कृतानि तु नरैः सदा

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र येन त्वं नृषु तुष्यसि

श्रीवराह उवाच कृतोपवासः स्नानेन गंगायां शुद्धिमाप्नुयात्

मथुरायां तथाप्येवं सापराधः शुचिर्भवेत्

सहस्रजन्मसु कृतानपराधाञ्जहाति सः

श्रवणान्मननाच्चैव दर्शनाद्याति पातकम् मथुरा सूकरं चैव द्वावेतौ तव वल्लभौ

विशिष्टमनयोः किं च सत्यं ब्रूहि सुरेश्वर पृथिव्यां यानि तीर्थानि आसमुद्रसरांसि च

कुब्जाम्रकं प्रशंसन्ति सदा मद्भावभाविताः

एकाहं मार्गशीर्ष्यां च द्वादश्यां सितवैष्णवम् 179.

गुह्याद्गुह्यतरं पुण्यं माथुरं मम मण्डलम्

अटित्वा सर्वतीर्थानि कुब्जाम्रादीनि नित्यशः

विश्रमणाच्च विश्रान्तिस्तेन संज्ञा वरा मम

गतिरन्वेषणीयानां मथुरा परमा गतिः

विना सांख्येन योगेन मुच्यते नात्र संशयः

सा गतिस्त्यजतः प्राणान्मथुरायां न संशयः न तीर्थं मथुराया हि न देवः केशवात्परः

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये अपराधप्रायश्चित्तमाहात्म्यं नाम ऊनाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराह उवाच ध्रुवतीर्थे पुरावृत्तं तच्छृणुष्व वसुन्धरे

अस्यां पुर्यां तु राजासीद्धार्मिकः सत्यविक्रमः

तस्य नार्यः शते द्वे तु कुलशीलवयोयुते

नाम्ना चन्द्रप्रभा चैव वीरसूर्वीरपुत्रका

तस्याः परिग्रहास्त्वेकोद्दिष्टाचारविहीनकाः

स्वदोषैः पतिताः सर्वे नरकं प्रति भामिनि

कदाचिदपि तस्याथो भ्रष्टः प्राणिजनो महान्