वराहपुराणम्

एतत्पापतरं चान्यद्भोजनं दुष्टकर्मिणाम्

प्रेतो यथा न भवति तथा ब्रूहि तपोधन एकरात्रत्रिरात्रेण कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

व्रतैरभ्युद्यतः पूतो न प्रेतो जायते नरः

यतीनां पूजको नित्यं न प्रेतो जायते नरः

सर्वभूतदयालुश्च न प्रेतो जायते नरः

रतो वै पितृपूजायां न प्रेतो जायते नरः

क्षमायुक्तो दानशीलो न प्रेतो जायते नरः

उपवासपरो नित्यं न स प्रेतोऽभिजायते 174.

देवांश्च वन्दते नित्यं न प्रेतो जायते हि सः त्वत्तस्तच्छ्रुतमस्माभिर्यो न प्रेतोऽभिजायते

प्रेतस्तु जायते केन तद्वद त्वं महामुने शूद्रान्नेन तु भुक्तेन ब्राह्मणो म्रियते यदि

तेनैव चोदरस्थेन स प्रेतो जायते ध्रुवम्

मनुष्यः प्रेततां याति स्पर्शेन सुतरां तथा

पाषण्डाश्रमसंस्थश्च मद्यपः पारदारिकः

देवस्वं ब्राह्मणस्वं च गुरोर्द्रव्यं हरेत्तु यः

मातरं पितरं भ्रातृभगिन्यौ च स्त्रियं सुतम्

अयाज्ययाजनाच्चैव याज्यानां परिवर्जनात्

ब्रह्महा च कृतघ्नश्च गोघ्नो वै पञ्चपातकी

गुरोर्धर्म्मोपदेष्टुश्च नित्यं हितमभीप्सतः 174.

असद्भ्यः प्रतिगृह्णाति नास्तिकेभ्यो विशेषतः

प्रेता ऊचुः विरुद्धकारिणः पापास्तेषां कांचिद्गतिं वद

ब्राह्मण उवाच तेषां गतिर्भवेदेका मथुरायान्तु सङ्गमे

श्रवणद्वादशीयोगे मासि भाद्रपदे तथा

सुवर्णमन्नं वस्त्रं च च्छत्रोपानत्सुसंयुतम्

न ते प्रेता भविष्यन्ति मार्गस्थो यो नमस्यते

तत्र तीर्थे नरः स्नातो हृष्टपुष्टो यथाश्रुतः

तीर्थस्यैव तु माहात्म्यं प्रेतो भूत्वा शृणोति यः

प्रेता ऊचुः येन वै क्रियमाणेन प्रेतत्वात्तु विमुच्यते

ब्राह्मण उवाच पुराणं कथितं राज्ञे मान्धात्रे पृच्छते पुरा ।। 174.

वसिष्ठेन महाभागाः शृणुध्वं कथयाम्यहम्