वराहपुराणम्

एकस्थानात्सदा यूयं प्रस्थिताः कुत्र वा सदा क्षुत्पिपासातुरा नित्यं बहुदुःखसमन्विताः

दुर्बुद्ध्या च वृताः सर्वे हीनज्ञाना विचेतसः

नान्तरिक्षं महीं चापि जानीमो दिवसं तथा

अप्रकाममिदं भाति भास्करोदयनं प्रति

शीघ्रगो रोधकश्चैव पंचमो लेखकस्तथा प्रेतानां कर्मजातानां नाम्नां वै सम्भवः कुतः

किं तत्कारणमेतद्धि यूयं सर्वे सनामकाः अहं स्वादु सदाश्नामि दद्मि पर्युषितं द्विजे

एतत्कारणमुद्दिश्य नाम पर्युषितं द्विज

एतत्कारणमुद्दिश्य परः सूचीमुखस्ततः 174.

एतत्कारणमुद्दिश्य शीघ्रगस्तेन सोच्यते

समारुह्योद्विग्नमना रोधकस्तेन चोच्यते

अस्माकमपि पापिष्ठो लेखकस्तेन नाम वै

शीघ्रगः पङ्गुतां प्राप्तः परं सूचीमुखस्ततः

बृहद्वृषणशुष्काङ्गः पापादेव प्रजायते

यदि ते श्रवणे श्रद्धा पृच्छ चान्यद्यदिच्छसि ये जीवा भुवि तिष्ठन्ति सर्व आहारजीविनः

युष्माकमपि चाहारं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः शृणु चाहारमस्माकं सर्वभूतदयापर

यच्छ्रुत्वा निन्दसे नित्यं भूयो भूयश्च नित्यशः

गृहाणि त्यक्तशौचानि प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै

गुरवो नैव पूज्यन्ते स्त्रीजितानि गृहाणि च 174.

नित्यं च कलहो यत्र प्रेता भुञ्जन्ति तत्र वै निन्दितानां द्विजातीनां जुगुप्सितकुलोद्भवे

जातानां विहितानां च दुष्कृतं कर्म कुर्वताम्

एतत्पापतरं चान्यद्भोजनं दुष्टकर्मिणाम्

प्रेतो यथा न भवति तथा ब्रूहि तपोधन एकरात्रत्रिरात्रेण कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः

व्रतैरभ्युद्यतः पूतो न प्रेतो जायते नरः

यतीनां पूजको नित्यं न प्रेतो जायते नरः

सर्वभूतदयालुश्च न प्रेतो जायते नरः

रतो वै पितृपूजायां न प्रेतो जायते नरः

क्षमायुक्तो दानशीलो न प्रेतो जायते नरः

उपवासपरो नित्यं न स प्रेतोऽभिजायते 174.

देवांश्च वन्दते नित्यं न प्रेतो जायते हि सः त्वत्तस्तच्छ्रुतमस्माभिर्यो न प्रेतोऽभिजायते