वराहपुराणम्

विमानप्रतिमाकारं यानमारुह्य सत्वरः 172.

गृह्णीष्वोपायनं राज्ञे तस्मै त्वं देह्यनर्घ्यकम्

उत्पपात ततः स्थानाद्यत्र राजा व्यवस्थितः

राजा दर्शनमात्रेण सन्तुष्टः सोब्रवीदिदम्

अर्द्धासने कृतः प्रीत्या रत्नदो धनदो यथा

आश्चर्यं दर्शयिष्यामि कथयिष्यामि चापि भोः

मुहूर्त्तार्द्धाद्यथा याति सैन्यं तच्च तथा कुरु

कृतं तेन तथा सर्वं यथा राज्ञा हि भाषितम्

साधु साध्विति गोकर्णं प्रशशंसुः पुनः पुनः

गोकर्णस्तु तदाचक्षे तत्सर्वं नृपतेः सुखी

राज्ञा तस्मै प्रदत्ताश्च ग्रामाश्चैव पुराणि च 172.

आश्चर्यं परमं धर्ममारामस्य महत् फलम्

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये द्विसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराह उवाच शुकं च मातापितरौ साधुभार्याचतुष्टयम्

संमान्य पूजयामास यथाविभवशक्तितः

स्वयं च कृतवांस्तत्र अविघ्नस्य महामखम्

गीतवादित्रमंगल्यं पुत्रवृद्धौ यथोचितम्

एकैकं च परिष्वज्य प्रणिपत्य यथाक्रमम्

शुकं हृदि समालोक्य प्ररुरोद स वै वणिक्

विशिष्टेन मया प्राप्तो राज्ञो लाभः सुपुष्कलः

एवं वसन्सुखं तत्र गोकर्णः सह बन्धुभिः

शुकेश्वरं प्रतिष्ठाप्य दिव्यं सत्रं चकार ह

शुकसत्रमिति ख्यातं मृतो मुक्तिमवाप सः 173.

शुकप्रदाने गोकर्णः फलं स्नानस्य संगमात्

शबराय सभार्याय तेन स्वर्गं गतश्च ह

एतत्ते कथितं सर्वं मथुरायां महत्फलम्

गोकर्णस्य तु सन्तानमक्षयं धर्मतोऽव्ययम्

इति श्रीवराहपुराणे गोकर्णमाहात्म्ये त्रयस्सप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

श्रीवराह उवाच संगमस्य प्रभावं हि पापिनामपि मुक्तिदम्