वराहपुराणम्

तत्र क्रीत्वा सुपण्यानि उत्तरापथगानि च

क्रीत्वा क्रेयानि वस्तूनि लाभालाभं विचार्य च 170.

मणिरत्नं ह्यश्वरत्नं पट्टरत्नं समर्थकम्

एकदा सार्थसम्भारो विश्रान्तुमुपचक्रमे

नद्यास्तीरे सुप्रदेशे आवासांश्च प्रचक्रिरे

समादिश्येतिकृत्यं च भृत्यैः कतिपयैर्वृतः

क्रीडार्थं विहरंस्तत्र सोऽपश्यत् स्थानमुत्तमम्

फलवन्तश्च वृक्षाश्च पुष्पाणि सुरभीणि च

तत्रारुह्य दरीद्वारं यावद्दृष्टिर्निपात्यते

श्रुत्वापि शब्दप्रभवं किमेतदिति निश्चयम्

तेनोक्तं भो इहागच्छ आतिथ्यं करवाणि ते

फलानीमानि स्वादूनि मधुमांसोदकानि च 170.

आगत्य पितरौ मह्यं विशेषं तौ करिष्यतः

गृहस्थस्तस्य पितरो वसन्ति नरके ध्रुवम्

अतिथिर्यस्य भग्नाशो गृहात्प्रव्रजते यदि

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यो वै गृहमेधिना

एवंविधाः शुभा वाचो वैश्यो धर्मोपदेशकात्

ऋषिः कस्त्वं पुराणज्ञः किं वा देवोऽथ गुह्यकः

कस्त्वं कथय मे सत्यमुत्साहश्चातिथिप्रियः

इत्युक्तः स शुकः सर्वं शशंसात्मपुराकृतम्

शुकस्य विप्रियं यादृङ् महर्षेस्तु तपस्यतः

तपश्चचार विपुलं शुको व्याससुतो महान् 170.

ऋषयस्तत्र चाजग्मुरसितो देवलस्तदा

अङ्गिरास्तैत्तिरी रैभ्यः काण्वो मेधातिथिः कृतः

वामदेवश्चाश्वशिरास्त्रिशीर्षो गौतमोदरः

शुकं सम्मुखयामासुः पप्रच्छुर्द्धर्मसंहिताम्

भ्रष्टः श्रद्धान्वितो बाल्यात्सुनीत्यामग्रतश्चरन्

अन्यायवादिनं मां च गुरुर्नित्यं निषेधति

पूर्वपक्षाश्च सिद्धान्ताः परस्परजिगीषवः