वराहपुराणम्

दक्षिणस्यां समारभ्य उत्तरस्यां समापयेत् 169.

मनुजा येन विधिना मुक्तिं यान्ति न संशयः गृहान्निःसृत्य मौनेन यावत्स्नानं समाचरेत्

पूजां कृष्णस्य कृत्वा वै ततो ब्रूयाद्वसुन्धरे

कृष्णस्य कृत्वा तु मखं स्नानादीनि यथाक्रमम्

ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्विधिरेष उदाहृतः

न तस्य पुनरावृत्तिर्मम लोके महीयते

अन्यत्र तु मृता ये च अर्धचन्द्रकृतक्रियाः

यावदस्थीन्यर्द्धचन्द्रं यस्य तिष्ठन्ति देहिनः

अर्द्धचन्द्रे विशेषोऽस्ति तीर्थे विश्रान्तिसंज्ञके

गर्त्तेश्वरोऽथ भूतेशो द्वे कोटी तु वसुन्धरे

माथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे वसुन्धरे 169.

शृणु देवि यथावृत्तं गरुडस्य महात्मनः मथुरायां स्थितं देवं भिन्नरूपं न पश्यति

तदा गतोऽसौ वसुधे देवस्याग्रे विहंगमः

गरुड उवाच जय केशव ईशान जय कृष्ण नमोऽस्तु ते

जय मूर्त जयाचिन्त्य जय लोकविभूषण

गरुडस्य पुरस्तत्र स्थितो देवः शरीरवान्

किं कुर्यात्स्तोत्रमेतन्मे किं वा तव चिकीर्षितम्

गरुड उवाच आगते तु मया देव न दृष्टं तव रूपकम्

माथुरैरेव लोकैस्तु समं दृष्टं हि रूपकम्

तस्मात्स्तुतिस्तु देवेश कृतानुग्रहकाम्यया

उवाच श्लक्ष्णया वाचा गरुडं प्रति भाविनि माथुराणां च यद्रूपं तद्रूपं मे विहंगम ।।169.

ये पापास्ते न पश्यन्ति मद्रूपा माथुरा द्विजाः

गरुडोऽपि ततः स्थानाद्गतो देवि यथासुखम्

येषां पूजितमात्रेण तुष्टोऽहं चैव सर्वदा

अपि कीटः पतंगो वा तिर्यग्योनिगतोऽपि वा

यः पश्येत्पद्मनाभं तु द्वादश्यामाश्विनस्य तु

एकादश्यां चोपवासी कृतशौचः समाहितः

चैत्रस्य शुक्लद्वादश्यामुपोष्य स्नानमाचरेत्

यः करोति स मुच्येत नात्र कार्या विचारणा