वराहपुराणम्

विश्रान्तिसंज्ञके तद्वद्गोविन्दे च तथा हरौ

उदये मामकं तेजः सदा विश्रांतिसंज्ञके केशवे मामकं तेजो दिनभागे चतुर्थके

एषा विद्या पुरा देवि नित्यकालं सुगो पिता

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये कपिलवराहमाहात्म्यं नाम त्रिषष्ट्यधिकशत तमोऽध्यायः

अथाऽन्नकूटपरिक्रमप्रभावः अस्ति गोवर्द्धनं नाम क्षेत्रं परमदुर्लभम्

ह्रदं तत्र महाभागे द्रुमगुल्मलतायुतम्

ऐन्द्रं पूर्वेण पार्श्वेन यमतीर्थं तु दक्षिणे

तेषां मध्ये स्थितो भद्रे क्रीडयिष्ये यदृच्छया

मोदते शक्रलोके तु सर्वद्वन्द्वविवर्जितः

यमस्य भवनं गत्वा मोदते कृतनिश्चयः तत्रैव वारुणं तीर्थमासाद्य स्नानमाचरेत्

वारुणं भवनं गत्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषात्

वारुणं लोकमुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

अथाऽत्र मुञ्चते प्राणान्मम लोके स गच्छति 164.

न तस्य पुनरावृत्तिर्देवि सत्यं ब्रवीमि ते

अन्नकूटं परिक्रम्य किं पुनः परिशोचति

दत्त्वा पिण्डं पितृभ्यश्च राजसूयफलं भवेत्

तत्फलं प्राप्यते तत्र नात्र कार्या विचारणा

राजसूयाश्वमेधानां फलं प्राप्नोत्यसंशयम्

पृथिव्युवाच प्रभावगुणमाहात्म्यं तद्भवान्वक्तुमर्हति

श्रीवराह उवाच गोवर्द्धने सोपवासः कुर्यात्तत्र प्रदक्षिणाम्

स्नात्वा मानसगङ्गायां प्रभाते उदिते रवौ

पुण्डरीकं ततो गच्छेत्कुण्डे स्नात्वा विधानतः

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः 164.

तत्र स्नानं तर्पणं च कृत्वा फलमवाप्नुयात्

तीर्थं संकर्षणं नाम्ना बलभद्रेण रक्षितम्

स्नानाद्गच्छति सा क्षिप्रं नाऽत्र कार्या विचारणा

तत्र कृष्णेन पूजार्थमिन्द्रस्य विहतो मखः

कृत्वा तुष्टिकरान्साक्षादिन्द्रेण सह संकथा

तासां गवां रक्षणाय धृतो गिरिवरस्तदा