वराहपुराणम्

नित्यं च भुञ्जते यत्र पात्रं द्रव्यसमर्पितम्

कल्पग्रामाच्छतगुणं चक्रतीर्थं वसुन्धरे

कल्पग्रामेण किं तस्य वाराणस्यां च वा शुभे

अपि कीटः पतङ्गो वा जायते स चतुर्भुजः

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये चक्रतीर्थप्रभावो नाम द्विषष्टयधिकशततमोऽध्यायः

अथ कपिलवराहमाहात्म्यम् पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

मिथिलायां पुरी रम्या जनकेन च पालिता

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चापि वसुन्धरे

तेषां च भक्तिरुत्पन्ना मथुरां प्रति सुन्दरि

तेषां तु ब्राह्मणः कश्चिद्ब्रह्महत्यासु चिह्नितः

प्रत्यक्षा दृश्यते सर्वैर्ब्रह्महत्यास्वरूपिणी

न गता पूर्वमेवासीद्वैकुण्ठे स्नानमाचरत्

किमेतत्किमिति प्राहुर्धारा प्रति वसुन्धरे

केन कारणदोषेण धारा त्यक्त्वा गता द्विजम्

वैकुण्ठे तु निमग्नोऽयं ब्रह्महत्या गता ततः १६३.

इत्युक्तस्तैर्देवदेवस्तत्रैवान्तरधीयत

वैकुण्ठतीर्थे यः स्नाति मुच्यते सर्वपातकैः

सूत उवाच नाम्ना गन्धर्वकुण्डं तु तीर्थानां तीर्थमुत्तमम्

तत्र स्नातो नरो देवि गन्धर्वैः सह मोदते

विंशतिर्योजनानां तु माथुरं मम मण्डलम्

कर्णिकायां स्थितो देवि केशवः क्लेशनाशनः

तत्र मध्ये मृता ये तु तेषां मुक्तिर्वसुन्धरे

दृष्ट्वा तं देवदेवेशं किं मनः परितप्यते

नासौ पतति संसारे यावदाभूतसंप्लवम्

यं दृष्ट्वा तु नरो याति मुक्तिं नास्त्यत्र संशयः १६३.

महाकायां सुरूपां च केशवाकारसन्निभाम्

कृते युगे तु राजासीन्मान्धाता नाम नामतः

तस्य तुष्टेन हि मया प्रतिमेयं समर्पिता

यदा तु मथुरां प्राप्य लवणोऽयं निपातितः