वराहपुराणम्

ततः कालेन महता तैः पृष्टः स द्विजोत्तमः

कथयामास वृत्तान्तं तं सर्वं चात्मनो हि सः

इदमूचुस्ततो विप्राः शुद्रोऽसीति द्विजं प्रति

अस्माकं वदनाच्चैव पुनः सिद्धोऽसि वै द्विज

स्नानार्थं तु ततः स्थानाच्चक्रतीर्थं समागतः

सा तु हृष्टेन मनसा भर्तारं वाक्यमब्रवीत् 162.

प्रियावचनमाकर्ण्य भर्ता वचनमब्रवीत्

भर्त्तुर्वचनमाकर्ण्य पत्नी वचनमब्रवीत्

चक्रतीर्थप्रभावेण मुक्तोऽसि द्विजसत्तम

तया सार्द्धं जगामाथ कल्पग्रामं द्विजोत्तमः

नित्यं च भुञ्जते यत्र पात्रं द्रव्यसमर्पितम्

कल्पग्रामाच्छतगुणं चक्रतीर्थं वसुन्धरे

कल्पग्रामेण किं तस्य वाराणस्यां च वा शुभे

अपि कीटः पतङ्गो वा जायते स चतुर्भुजः

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये चक्रतीर्थप्रभावो नाम द्विषष्टयधिकशततमोऽध्यायः

अथ कपिलवराहमाहात्म्यम् पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

मिथिलायां पुरी रम्या जनकेन च पालिता

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चापि वसुन्धरे

तेषां च भक्तिरुत्पन्ना मथुरां प्रति सुन्दरि

तेषां तु ब्राह्मणः कश्चिद्ब्रह्महत्यासु चिह्नितः

प्रत्यक्षा दृश्यते सर्वैर्ब्रह्महत्यास्वरूपिणी

न गता पूर्वमेवासीद्वैकुण्ठे स्नानमाचरत्

किमेतत्किमिति प्राहुर्धारा प्रति वसुन्धरे

केन कारणदोषेण धारा त्यक्त्वा गता द्विजम्

वैकुण्ठे तु निमग्नोऽयं ब्रह्महत्या गता ततः १६३.

इत्युक्तस्तैर्देवदेवस्तत्रैवान्तरधीयत

वैकुण्ठतीर्थे यः स्नाति मुच्यते सर्वपातकैः

सूत उवाच नाम्ना गन्धर्वकुण्डं तु तीर्थानां तीर्थमुत्तमम्

तत्र स्नातो नरो देवि गन्धर्वैः सह मोदते