अस्ति क्षेत्रं परं दिव्यं मुचुकुन्दं तु नामतः
तत्र कुण्डे नरः स्नात्वा प्राप्नोत्यभिमतं जलम् 158.
27 इहजन्मकृतं पापमन्यजन्मकृतं च यत्
किं तस्य बहुभिर्मंत्रैर्भक्तिर्यस्य जनार्दने
कृत्वा प्रदक्षिणं देवि विश्रामं कुरुते तु यः
सुप्तोत्थितं हरिं दृष्ट्वा मथुरायां वसुन्धरे
कुमुदस्य तु मासस्य नवम्यां तु वसुन्धरे
ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च गोघ्नो भग्नव्रतस्तथा
अष्टम्यां प्राप्य मथुरां दन्तधावनपूर्वकम्
धौतवस्त्रस्तु सुस्नातो मौनव्रतपरायणः
प्रदक्षिणां प्रकुर्वाणमन्यो यः स्पृशते नरः
मथुरायां नरो गत्वा दृष्ट्वा देवं स्वयम्भुवम् 158.
देवस्याग्रे तु वसुधे कूपं तु विमलोदकम्
चतुःसामुद्रिकं नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं स गच्छति
इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मथुरातीर्थप्रभावो नामाष्टपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः
अथ मथुराप्रदक्षिणा विध्यादिकम् श्रुतं सुबहुशो देव तीर्थानां गुणविस्तरम्
न दानैर्न तपोभिश्च न यज्ञैस्तादृशं फलम्
भुवश्च चतुरन्तायास्तीर्थप्रक्रमणं हरे
अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र येन सम्यगवाप्यते
श्रीवराह उवाच परिक्रम्य यथाध्वानं प्रमाणगणितं शुभम्
भूम्याः परिक्रमे सम्यक्योजनानां प्रमाणकम्
तीर्थान्येतानि देवाश्च तारकाश्च नभस्थले
ब्रह्मणा लोमशेनैव नारदेन ध्रुवेण च
एतैरनेकधा देवैः ससागरवना मही
अन्तरा भ्रमणेनैव सुग्रीवेण महात्मना 159.
योगसिद्धैस्तथा कैश्चिन्मार्कण्डेयमुखैरपि
अल्पसत्त्वबलोपेतैः प्राणिभिश्चाल्पबुद्धिभिः
सप्तद्वीपे च तीर्थानां भ्रमणाद्यत्फलं भवेत्
मथुरां समनुप्राप्य यस्तु कुर्यात्प्रदक्षिणम्