वराहपुराणम्

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मलयार्जुनतीर्थादिस्नानादि प्रशंसा नाम सप्तपञ्चाशदधिकशततमोध्यायः

अथ मथुरातीर्थप्रादुर्भावः विंशतिर्योजनानां तु माथुरं मम मण्डलम्

वर्षाकाले तु स्थातव्यं यच्च स्थानं तु हर्षदम्

सप्तद्वीपेषु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च

सुप्तोत्थितं तु दृष्ट्वा मां मथुरायां वसुन्धरे

सुप्तोत्थितं तु वसुधे दृष्ट्वा मे मुखपङ्कजम्

मथुरावासिनो लोकाः सर्वे ते मुक्तिभाजनाः

स्नात्वा पुनस्तु कालिन्द्यां मम लोके महीयते

प्रदक्षिणीकृतो येन मथुरायां तु केशवः

घृतपूर्णेन पात्रेण समग्रेण च वाससा

पंचयोजनविस्तारमायामं पंच विस्तरम् 158.

सर्वकामसमृद्धं तदप्सरोगणसेवितम्

समारोहति वै नित्यं प्रभामण्डलमण्डितम्

तं स्पृहन्ति सदा देवि पुण्यमस्ति कृतं भुवि

सतां पुण्यगृहे देवि जायते मानवो हि सः क्षेत्रं हि रक्षते देव कस्त्विदं पापनाशनम्

पशुभूतपिशाचैश्च रक्षोभूतविनायकैः

श्रीवराह उवाच न विकुर्वन्ति ते दृष्ट्वा मत्पराणां हि देहिनाम्

रक्षार्थं हि मया दत्ता दिक्पालास्तु वरानने

पूर्वां रक्षति इन्द्रस्तु यमो रक्षति दक्षिणाम्

उत्तरां वै कुबेरस्तु महाबलपराक्रमः

मथुरायां गृहं यस्तु प्रासादं कुरुते नरः 158.

मथुराया महाभागे कुण्डे च विमलोदके

तत्र मुञ्चेत यः प्राणान् स्नानं कृत्वा वसुन्धरे

तत्रैव तु सदाश्चर्यं कथ्यमानं मया शृणु

हेमन्ते तु भवेच्चोष्णं शीतलं ग्रीष्मके भवेत्

न वर्द्धते च वर्षासु ग्रीष्मे चापि न हीयते

पदे पदे तीर्थफलं मथुरायां वसुंधरे

वर्षासु स्थूलतीर्थेषु स्नातव्यं तु प्रयत्नतः

प्रवाहेषु च दिव्येषु नदीनां सङ्मेषु च