वराहपुराणम्

वृषोत्सर्गं नरः कुर्वंस्तारयेत्सकुलोद्भवान्

पितरस्तारितास्तेन सदैव प्रपितामहाः

इति श्रीवराहपुरणे मथुरामाहात्म्ये अकूर तीर्थप्रभावो नाम पंचपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ मथुराप्रादुर्भावः वत्सक्रीडनकं नाम तीर्थं वक्ष्ये परं मम

स्नानमात्रेण तत्रैव वायुलोकं व्रजेन्नरः

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

सालैस्तालैश्च तरुभिस्तमालैरर्ज्जुनैस्तथा

तस्मिन्भाण्डीरके स्नातो नियतो नियताशनः

तत्राऽथ मुञ्चते प्राणान्मम लोकं च गच्छति

तत्राहं क्रीडयिष्यामि गोभिर् गोपालकैः सह

तत्र कुण्डे महाभागे बहुगुल्मलतावृते

गन्धर्वैरप्सरोभिश्च क्रीडमानः स मोदते

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि महापातकनाशनम् 156.

तीर्थं शतगुणं पुण्यं यत्र केशी निपातितः

तस्माच्छतगुणं पुण्यं नात्र कार्या विचारणा

तस्मिन्पिण्डप्रदानेन गयातुल्य फलं भवेत्

सूर्यतीर्थेषु वसुधे द्वादशादित्यसंज्ञिके

कालियो दमितस्तत्र आदित्याः स्थापिता मया

आदित्या ऊचुः अस्मिंस्तीर्थवरे स्नानमस्माकं संप्रदीयताम्

आदित्यानां वचः श्रुत्वा क्रीडां कृत्वा वसुन्धरे

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मथुराप्रादुर्भावो नाम षट्पंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ मलयार्जुनतीर्थादिस्नानादिप्रशंसा यमुनापारमुल्लङ्घ्य तत्रैव च महामुने

पर्यस्तं तत्र शकटं भिन्नभाण्डकुटीघटम्

द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य ज्येष्ठमासे वसुन्धरे

ज्येष्ठस्य शुक्लद्वादश्यां स्नात्वा सुनियतेन्द्रियः

यमुनासलिले स्नातः शुचिर्भूत्वा जितेन्द्रियः

अपि चास्मत्कुले जातः कालिन्दीसलिले प्लुतः

इति गायन्ति पितरः परलोकगताः सदा