वराहपुराणम्

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च नियतो नियताशनः

सोमतीर्थे तु वसुधे पवित्रे यमुनाम्भसि 154.

तत्राभिषेकं कुर्वीत स्वकर्मपरिनिष्ठितः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

तत्र स्नातो नरो देवि अवर्णोऽपि यतिर्भवेत्

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

तत्र ये स्नान्ति नियतास्तेषां स्वर्गो न दुर्लभः

ब्रह्मणा सृष्टिकाले तु मनसा निर्मितं पुरा

तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः

यत्र स्नातान्मनुष्यांश्च विघ्नराजो न पीडयेत्

तस्मिंस्तीर्थवरे स्नातं न पीडयति विघ्नराट् 154.

अविघ्नं कुरुते तस्य सततं पार्वतीसुतः

ततः परे कोटितीर्थे पवित्रं परमं स्मृतम्

तथात्र मुञ्चते प्राणाँल्लोभमोहविवर्जितः

अतः परं शिवक्षेत्रमर्द्धक्रोशं तु दुष्करम्

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च माथुरं लभते फलम्

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये यमुनातीर्थप्रभावो नाम चतुष्पञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः

अथाऽक्रूरतीर्थप्रभावः पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि मर्त्त्यलोके सुदुर्लभम्

तत्र .नित्यं स्थितो देवि लोकानां हितकाम्यया

अयने विषुवे चैव तथा विष्णुपदीषु च

अक्रूरेति च विख्यातं मम क्षेत्रं वसुन्धरे

राजसूयाश्वमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति मानवः

तत्स्नानात्फलमाप्नोति प्रयागस्नानजं फलम्

नाम्ना तु सुधनो नाम मम भक्तः सदैव हि

बन्धुपुत्रकलत्रैश्च गृहे प्रीतिरनुत्तमा

गच्छन्ति दिवसास्तस्य मासाः संवत्सरास्तथा

मानकूटं तुलाकूटं न करोति स कर्हिचित् 155.

नित्यं कालं च कुरुते हरिपूजनमुत्तमम्