वराहपुराणम्

धारापतनके तीर्थे त्यक्त्वा जीवितमात्मनः

स्वां चाप्यकथयत्तस्यै यथा संयमने मृतः 154.

मां पश्यन्तौ नियमतस्तत्रैव निधनं गतौ

एतत्ते कथितं देवि आश्चर्यं यदभून्महत्

नाकलोकमवाप्नोति त्यक्तपापो न संशयः

विष्णुलोकमवाप्नोति दिव्यमूर्तिश्चतुर्भुजः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

यत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः

अथाऽत्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

पुनरन्यत् प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च नियतो नियताशनः

सोमतीर्थे तु वसुधे पवित्रे यमुनाम्भसि 154.

तत्राभिषेकं कुर्वीत स्वकर्मपरिनिष्ठितः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

तत्र स्नातो नरो देवि अवर्णोऽपि यतिर्भवेत्

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम लोकं स गच्छति

तत्र ये स्नान्ति नियतास्तेषां स्वर्गो न दुर्लभः

ब्रह्मणा सृष्टिकाले तु मनसा निर्मितं पुरा

तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्तेऽपुनर्भवाः

यत्र स्नातान्मनुष्यांश्च विघ्नराजो न पीडयेत्

तस्मिंस्तीर्थवरे स्नातं न पीडयति विघ्नराट् 154.

अविघ्नं कुरुते तस्य सततं पार्वतीसुतः

ततः परे कोटितीर्थे पवित्रं परमं स्मृतम्

तथात्र मुञ्चते प्राणाँल्लोभमोहविवर्जितः

अतः परं शिवक्षेत्रमर्द्धक्रोशं तु दुष्करम्

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च माथुरं लभते फलम्

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये यमुनातीर्थप्रभावो नाम चतुष्पञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः

अथाऽक्रूरतीर्थप्रभावः पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि मर्त्त्यलोके सुदुर्लभम्