वराहपुराणम्

तत्राथ मुञ्चते प्राणान्मम लोके महीयते 152.

पितॄंस्तारयते सर्वं पितृपक्षे विशेषतः

तस्मिन् स्नाते नरो देवि मम लोकं प्रपद्यते

तत्र स्नातो नरो देवि ऋषिलोकं प्रपद्यते

दक्षिणे ऋषितीर्थस्य मोक्षतीर्थं परं मम

तत्र वै कोटितीर्थं हि देवानामपि दुर्ल्लभम्

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा सन्तर्प्य पितृदेवताः

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्मलोके महीयते

पिण्डदानात्तु तत्रैव पितृलोके स गच्छति तत्फलं लभते देवि ज्येष्ठे दानान्न संशयः

द्वादशैतानि तीर्थानि देवानां दुर्ल्लभानि च

येषां स्मरणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते 152.

इति श्रीवराहपुराणे मथुरामाहात्म्ये मथुरातीर्थप्रशंसा नाम द्वापंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ मथुरातीर्थमाहात्म्यम् उत्तरे शिवकुण्डाच्च तीर्थानां नवकं स्मृतम्

तत्रैव स्नानमात्रेण सौभाग्यं जायते परम्

तस्मिन् स्नातो नरो देवि मम लोके प्रपद्यते

तत्र स्नातो मृतो वापि मम लोकं स गच्छति

तस्मिन् संयमने तीर्थे यद्यद्वृत्तं पुरातनम्

वसते नैमिषारण्ये सुप्रतीतेऽतिपापकृत्

तत्र प्राप्य च कालिन्दीं कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्

ततार यमुनां सोऽथ प्राप्य संयमनं शुभे

मग्नमात्रस्ततः पापः सद्यः प्राणैर्व्ययुज्यत

सौराष्ट्रविषये देवि क्षत्रियोऽभूद्धनुर्द्धरः 153.

पालयामास वसुधां क्षत्रधर्मं समाश्रितः

पत्नी शतानां मुख्यानां प्रवरा सा वसुन्घरे

प्रासादेषु च रम्येषु नदीनां पुलिनेषु च

कालो गच्छति राजा तु भोगासक्तिं च विंदति

पुत्राः सप्त तथा जाताः कन्याः पंच सुशोभनाः

पुत्रान्संस्थापयामास स्थानेषु वसुधाधिपान्

तत्र प्रबुद्धो नृपतिर्हाहेति वदते मुहुः