वराहपुराणम्

पुनरस्योत्तरे पार्श्वे सुवर्णसदृशोपमा

अथ पश्चिमपार्श्वेन यजुर्वेदेन संयुता

एका धारा पतत्यत्र इन्द्रगोपकसन्निभा

ब्रह्मलोकं समासाद्य ब्रह्मणा सह मोदते

सिद्धिकामेन मर्त्येन गन्तव्यं नात्र संशयः 151.

न तस्य कर्म विद्येत स एवमपि संस्थितः

पवित्राणां पवित्रं तु न देयं यस्य कस्यचित्

तारितानि कुलानि स्युरुभयत्र दशापि च

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं सर्वसंसारमोक्षणीम्

माहात्म्यं पद्मपत्राक्षि गुह्यं यच्च महौजसम्

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे लोहार्गलमाहात्म्यं नामैकपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ मथुरातीर्थ प्रशंसा श्रुत्वा देवस्य माहात्म्यं लोहार्गलनिवासिनः

धरण्युवाच त्वत्प्रसादाच्च देवेश श्रुतं शास्त्रं महौजसम्

तव शिष्या च दासी च त्वामहं शरणङ्गता

तव सम्भावनाद्देव जातास्मि कनकोज्ज्वला

जगद्धातुर्जगच्छास्त्रकृते न हि परिश्रमः

इति कृत्वा च मे देव त्वाह्लादो हृदि वर्त्तते

तीर्थं तद्वद कल्याणं तीर्थानामुत्तमोत्तमम्

श्रीवराह उवाच समानं मथुराया हि प्रियं मम वसुन्धरे

सूत उवाच प्रणम्य शिरसा देवी वराहं पुनरब्रवीत्

पृथिव्युवाच एतान्हित्वा महाभाग मथुरां किं प्रशंसति ।। 152.

श्रीवराह उवाच मथुरेति च विख्यातं तस्मान्नास्ति परं मम

सा रम्या च सुशस्ता च जन्मभूमिस्तथा मम

तत्र वासी नरो याति मोक्षं नास्त्यत्र संशयः

तत्फलं लभते देवि मथुरायां दिने दिने

तत्फलं लभते देवि मथुरायां क्षणेन हि

तत्फलं लभते देवि मथुरायां जितेन्द्रियः

मूढो भ्रमति संसारे मोहितो मम मायया

अन्येनोच्चारितं शश्वत्सोऽपि पापैः प्रमुच्यते