वराहपुराणम्

अथात्र मुंचते प्राणान्कृत्वा चान्द्रायणं शुचिः

उमाकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम

तत्र स्नानं तु कुर्वीत दशरात्रोषितो नरः

अथ प्राणान्प्रमुंचेत दशरात्रोषितो नरः

महेश्वरस्य वै कुण्डं यत्र चोद्वाहिता उमा

तिस्रो धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वताश्रिताः 151.

तत्र स्नानं तु कुर्वीत द्वादशाहोषितो नरः

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

प्रख्यातं ब्रह्मकुण्डं तु वेदा यत्र समुत्थिताः

ततः पूर्वेण पार्श्वेन समा धारा पतेच्छुभा

पुनरस्योत्तरे पार्श्वे सुवर्णसदृशोपमा

अथ पश्चिमपार्श्वेन यजुर्वेदेन संयुता

एका धारा पतत्यत्र इन्द्रगोपकसन्निभा

ब्रह्मलोकं समासाद्य ब्रह्मणा सह मोदते

सिद्धिकामेन मर्त्येन गन्तव्यं नात्र संशयः 151.

न तस्य कर्म विद्येत स एवमपि संस्थितः

पवित्राणां पवित्रं तु न देयं यस्य कस्यचित्

तारितानि कुलानि स्युरुभयत्र दशापि च

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं सर्वसंसारमोक्षणीम्

माहात्म्यं पद्मपत्राक्षि गुह्यं यच्च महौजसम्

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे लोहार्गलमाहात्म्यं नामैकपंचाशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ मथुरातीर्थ प्रशंसा श्रुत्वा देवस्य माहात्म्यं लोहार्गलनिवासिनः

धरण्युवाच त्वत्प्रसादाच्च देवेश श्रुतं शास्त्रं महौजसम्

तव शिष्या च दासी च त्वामहं शरणङ्गता

तव सम्भावनाद्देव जातास्मि कनकोज्ज्वला

जगद्धातुर्जगच्छास्त्रकृते न हि परिश्रमः

इति कृत्वा च मे देव त्वाह्लादो हृदि वर्त्तते

तीर्थं तद्वद कल्याणं तीर्थानामुत्तमोत्तमम्

श्रीवराह उवाच समानं मथुराया हि प्रियं मम वसुन्धरे