वराहपुराणम्

शोधकानि च पापानां मृदूनि च शुभानि च

नान्यं वहन्ति ते चाश्वा मम वाहा दुरत्ययाः

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र शङ्खवर्णा मनोजवाः

लोकं चैत्राङ्गदं गत्वा गन्धर्वैः सह मोदते

गन्धर्वलोकमुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

पंच धाराः पतन्त्यत्र तालवृक्षसमोपमाः

देवर्षिनारदं पश्येन्मोदते तेन वै समम् 151.

प्रमुच्य नारदं द्विव्यं ममलोकं च गच्छति

धाराः पतन्ति तिस्रस्तु न स्थूला नाति वै कृशाः

वासिष्ठं लोकमासाद्य मोदते नात्र संशयः ।४३ वासिष्ठं लोकमुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते

पंच धाराः पतन्त्यत्र हिमकूटविनिःसृताः

स तत्र गच्छेद्वै भूमे यत्र पंचशिखो मुनिः

पंचचूडं समुत्सृज्य स याति परमां गतिम्

सप्त धाराः पतन्त्यत्र हिमवत्पर्वतस्थिताः

मोदते ऋषिलोकेषु ऋषिकन्याभिसंवृतः

सप्तर्षीन्स समुत्सृज्य मोदते मम संस्थितः 151.

तत्र धारा पतत्येका शरभङ्गश्रिता नदी

मोदते तस्य लोकेषु ऋषिकन्याप्रमोदितः

शरभङ्गं समुत्सृज्य मम लोके महीयते

भूमिं नीत्वा जलं तत्र तिष्ठत्येव वरानने

गच्छत्यङ्गिरसो लोकं सुखभागी न संशयः

अग्निलोकं समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

धारा चैका पतत्यत्र हिमकूटसमाश्रिता

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोदितः

सोऽपि याति परां सिद्धिं समुत्सृज्य बृहस्पतिम्

धारा चैका पतत्यत्र दृश्यते हिमसंश्रयात् 151.

गत्वा बृहस्पतेर्लोकं मुनिकन्याभिमोहितः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मपरायणः

कार्त्तिकेयस्य कुण्डं तु गुह्यं क्षेत्रं परं मम