वराहपुराणम्

श्रूयते तत्र निर्घोषो मनःकर्णसुखावहः

दुर्ल्लभः पापिनां चैव सुलभः पुण्यकर्मिणाम्

पुष्प्यते सोऽथ तत्रापि सूर्ये चाभ्युदिते सति

ते लभन्ते परां सिद्धिं एवं भूमे न संशयः

सर्वलोकेषु विख्यातं यत्र विक्रीडितं मया

बहुवर्णशिलापङ्क्तिर्गुहाश्चापि दिशो दश

तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः 149.

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः

तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु

पतन्ति सर्ववृक्षाणां पत्राणि सुबहून्यपि

स च पूर्वेण पार्श्वेन शोभते वै महाद्रुमः

पंचक्रोशसुविस्तारः शोभते वै महाद्रुमः

बहुमत्स्यजलाकीर्णं सर्वतस्तु फलान्वितम्

तत्राभिषेकं कुर्वीत अष्टभक्तोषितो नरः

अत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु

मध्याह्ने च पुनः पूर्णश्चार्द्धरात्रे समो वहेत्

तस्य पश्चिमपार्श्वे तु बिल्वश्चैव महाद्रुमः 149.

पश्येत्तु शुभकर्मा च पापकर्मा न पश्यति

यस्तत्र लभते पुष्पं मम मार्गानुसारकः

विष्णुसंक्रमणं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

तत्र कुंडं महाभागे मणिपूरगिरा श्रुतम्

सूर्यलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते

पापिनां यस्तु दुर्दर्शः सुदृश्यः पुण्यचारिणाम्

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने तु दिवाकरे

उच्चश्चैव विशालश्च मनोज्ञश्चैव शीतलः

ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः

सर्वभागवतप्रीतिं समुद्रतटमाश्रितः 149.

त्रयस्तत्रैव तिष्ठामो द्वारकायां यशस्विनि

त्रिंशद्योजनविस्तारः सर्वतस्तु दिशो दश