वराहपुराणम्

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरगिरिं श्रिताः

वैखानसेषु लोकेषु मोदते नाऽत्र संशयः

त्यक्त्वा वैखानसाँल्लोकान्मम लोकं स गच्छति

दृश्यन्ते यानि कुण्डेषु मणिपूरगिरौ तथा

स्नायमानेषु पापेषु न पतेत्तद्यथा पुरा

धारा चैका पतत्यत्र मणिपूरगिरौ श्रिता

मुक्तसंगो महाभागे मोदते वरुणालये

वारुणं लोकमुत्सृज्य मम लोके महीयते 149.

शुद्धाः पश्यन्ति मनुजाः पापकर्मा न पश्यति

हंसाश्चैवात्र दृश्यन्ते चन्द्रकुन्दसमप्रभाः

लभन्ते ते परां सिद्धिं धरे नास्त्यत्र संशयः

वृष्णयो यत्र वै शुद्धाः संप्राप्ताश्च ममालयम्

मोदते ऋषिलोकेषु पुण्यात्मा वै न संशयः

कदम्बात्पतते धारा तत्र पूर्वविनिःसृता

पुष्पाणि वै प्रकटयत्युदयस्थे दिवाकरे

ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः

पंच धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरसमाश्रिताः 149.

दशवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके स मोदते

सर्वान्स्वर्गान्समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति

अन्यथैतन्न पश्यन्ति मम कर्मपरायणाः

श्रूयते तत्र निर्घोषो मनःकर्णसुखावहः

दुर्ल्लभः पापिनां चैव सुलभः पुण्यकर्मिणाम्

पुष्प्यते सोऽथ तत्रापि सूर्ये चाभ्युदिते सति

ते लभन्ते परां सिद्धिं एवं भूमे न संशयः

सर्वलोकेषु विख्यातं यत्र विक्रीडितं मया

बहुवर्णशिलापङ्क्तिर्गुहाश्चापि दिशो दश

तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः 149.

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः

तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु