वराहपुराणम्

केचित्तरन्ति ज्ञानेन केचित्कर्मणि निष्ठिताः

केचिद्योगबलं भुक्ता पश्यन्ति मम संस्थितम्

सर्वधर्मकराः केचित्सर्वाशाः सर्वविक्रयाः

एवमेतन्महाशास्त्रं देवि संसारमोक्षणम्

ते तथा च प्रवक्ष्यन्ति यच्च यस्याभिरोचते

तद्युगस्य प्रभावेण भूमे कुर्वन्ति मानवाः 148.

मत्प्रसादेन ते सर्वे सिद्धिं यास्यन्ति मत्पराम्

मच्छास्त्रे च भवेद्दोषस्तेषामत्र पुनर्भवः

तेषां नायं परो लोको मात्सर्योपहतात्मनाम्

मम मार्गानुसारेण परं गुह्यं मम प्रिये

ते तु मात्सर्यर्दोषेण नष्टाचाराः पतन्त्यधः

यस्तु मात्सर्यसंयुक्तो न स पश्यति मां क्वचित्

तपसा ज्ञानयुक्ता वा नित्यं कर्मसु चोद्यताः

न ते पश्यन्ति मां भूमे मायया परिदूषिताः मम शास्त्रपरेणेह यदीच्छेत्परमां गतिम्

एतच्छास्त्रं महाभागे प्रयुक्तं विधिना मया 148.

तत्राश्चर्यं महाभागे शृणु भूतगिरौ मम

ब्रुवन्ति केचित्कांस्येति आयसीत्यपरेऽब्रुवन्

ऊर्द्ध्वं वा यदि वाऽधो वा ये कुर्वन्ति ममार्चनम्

ये तु पश्यन्ति मां भूमे मणिपूरगिरौ स्थितम्

आचार्याणां गुणान्भुक्त्वा मम कर्मपथे स्थिताः

तस्मिन्क्षेत्रे महाभागे अस्ति गुह्यं परं मम

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पंचकालोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान्कृतकृत्यो भवेन्नरः

भृगुकुण्डेति विख्यातमत्र गुह्यं परं मम

तत्र स्नानं तु कुर्वीत मम मार्गानुसारकः 148.

ध्रुवो यत्र तु तिष्ठेत मेरुशृंगे शिलोच्चये

अथात्र मुंचते प्राणान् मम कर्मपथे स्थितः

मणिकुण्डेति विख्यातं तत्र गुह्यं परं मम

अगाधं तं हृदं भद्रे देवानामपि दुर्लभम्