वराहपुराणम्

गच्छता बहुकालेन मम कर्मपरायणः

वरं तेषां प्रदास्यामि यो यस्य हृदि संस्थितः

आत्मशास्त्रं प्रतिष्ठेत यत्र धर्मः सुनिष्ठितः

तव देव प्रसादेन इहलोकः प्रवर्तताम्

भविष्यति न संदेहो यतो यूयं मम प्रियाः

तदेते प्रवदिष्यन्ति सर्वभागवतप्रियम् 148.

एवं सर्वेषु शास्त्रेषु वाराहं घृतसम्मितम्

एवं समं मया चैव ह्यात्मना परिभाषितम्

महाज्ञानमिदं सूक्ष्मं भूमे भक्तेषु दृश्यते

किञ्चिदन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

केचित्तरन्ति ज्ञानेन केचित्कर्मणि निष्ठिताः

केचिद्योगबलं भुक्ता पश्यन्ति मम संस्थितम्

सर्वधर्मकराः केचित्सर्वाशाः सर्वविक्रयाः

एवमेतन्महाशास्त्रं देवि संसारमोक्षणम्

ते तथा च प्रवक्ष्यन्ति यच्च यस्याभिरोचते

तद्युगस्य प्रभावेण भूमे कुर्वन्ति मानवाः 148.

मत्प्रसादेन ते सर्वे सिद्धिं यास्यन्ति मत्पराम्

मच्छास्त्रे च भवेद्दोषस्तेषामत्र पुनर्भवः

तेषां नायं परो लोको मात्सर्योपहतात्मनाम्

मम मार्गानुसारेण परं गुह्यं मम प्रिये

ते तु मात्सर्यर्दोषेण नष्टाचाराः पतन्त्यधः

यस्तु मात्सर्यसंयुक्तो न स पश्यति मां क्वचित्

तपसा ज्ञानयुक्ता वा नित्यं कर्मसु चोद्यताः

न ते पश्यन्ति मां भूमे मायया परिदूषिताः मम शास्त्रपरेणेह यदीच्छेत्परमां गतिम्

एतच्छास्त्रं महाभागे प्रयुक्तं विधिना मया 148.

तत्राश्चर्यं महाभागे शृणु भूतगिरौ मम

ब्रुवन्ति केचित्कांस्येति आयसीत्यपरेऽब्रुवन्

ऊर्द्ध्वं वा यदि वाऽधो वा ये कुर्वन्ति ममार्चनम्

ये तु पश्यन्ति मां भूमे मणिपूरगिरौ स्थितम्