वराहपुराणम्

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत सप्तरात्रोषितो नरः

अथ वै मुंचते प्राणान्मम कर्माविनिश्चितः

तत्र स्नानं तु कुर्वीत त्वष्टकालोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणाँल्लोभमोहविवर्ज्जितः

गुह्यं विद्याधरं नाम तत्र क्षेत्रं परं मम

यस्तत्र कुरुते स्नानं मेकरात्रोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान्वीतरागो गतक्लमः

तत्र पुण्यनदी नाम गुह्यक्षेत्रे परे मम

तत्र स्नानं तु कुर्वीत अष्ट रात्रोषितो नरः १४५.

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कमार्नुसारकः

गन्धर्वेति च विख्यातं तस्मिन् क्षेत्रं परं मम

तत्र स्नानं तु कुर्वीत चतूरात्रो षितो नरः

अथात्र मुञ्चते प्राणान्ममकर्मपरायणः

तत्र देवह्रदं नाम मम क्षेत्रं वसुन्धरे

स ह्रदो वरदः श्रेष्ठो मनोज्ञः सुखशीतलः

तस्मिन् ह्रदे महाभागे मम वै नियमोदके

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुंधरे

पश्येति श्रद्दधानस्तु न पश्यत्पापपूरुषः

सौवर्णानि च पद्मानि दृश्यन्ते भास्करोदये १४५.

यत्र स्नाता दिवं यांति शुद्धा वाक्कायजैर्मलैः

दशानामश्वमेधानां प्राप्नोत्यविकलं फलम्

अश्वमेधफलं भुक्त्वा भूमे मत्समतां व्रजेत्

संभेदो देवनद्योस्तु समस्तसुखवल्लभः

गन्धर्वाप्सरसश्चैव नागकन्याः सहोरगैः

सिद्धाश्च किन्नराश्चैव स्वर्गादवतरन्ति हि

तेभ्यस्तेभ्यश्च स्थानेभ्यस्तीर्थेभ्यश्च विशेषतः

श्वतेगंगेति या प्रोक्ता तया संभूय सादरम्

गण्डक्या कृष्णया चैव या कृष्णस्य तनूद्भवा

त्रिशूलगंगेत्याख्याता सापि तत्र महानदी १४५.