वराहपुराणम्

अथ प्राणान्प्रमुच्येत कुण्डे मन्दारसंस्थिते

तस्य चोत्तरपार्श्वे च प्रापणं नाम वै गिरिः

स्नानकुण्डमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम

तत्राथ मुंचते प्राणान्मम कर्मपरायणः 143.

तस्य पूर्वोत्तरे पार्श्वे गुह्यं वैकुण्ठकारणम्

यस्तत्र कुरुते स्नानमैकरात्रोषितो नरः

तथाऽत्र मुंचते प्राणान्कृतकृत्यः सुनिश्चितः

तस्य दक्षिणपूर्वेण समस्रोतो वरांगणे

तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकभक्तोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम चित्तव्यवस्थितः

मन्दारस्य तु पूर्वेण गुह्यं कोटरसंस्थितम्

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पंचभक्तोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान् कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

तस्य दक्षिणपार्श्वे तु गुह्यं विन्ध्यविनिःसृतम् 143.

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत अहोरात्रोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

दक्षिणे पश्चिमे भागे मन्दारस्य यशस्विनि

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत अहोरात्रोषितो नरः

अथात्र मुंचते प्राणान्मम कर्मव्यवस्थितः

तस्य पश्चिमपार्श्वे तु गुह्यं देवसमन्वितम्

स्नानं करोति यस्तत्र पंचभक्तोषितो नरः

अथ वै मुंचते प्राणांश्चक्रवर्ती महायशाः

दिशं वायव्यमाश्रित्य तस्मिन्विन्ध्यशिलोच्चये

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत मम चित्तव्यवस्थितः 143.

अथात्र मुञ्चते प्राणान् तस्मिन्गुह्ये यशस्विनि

तस्य विक्रोशमात्रेण दक्षिणां दिशमाश्रितः

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत अष्टरात्रोषितो नरः

अथ वै मुञ्चते प्राणान्मम कर्मव्यवस्थितः

तस्य पश्चिमपार्श्वे तु गुह्यं वै परमं महत्