वराहपुराणम्

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं कल्य उत्थाय मानवः

य एतत्पठते नित्यं कोकाख्यानं तथोषसि

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे कोकामुखमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ बदरिकाश्रममाहात्म्यम् तस्मिन्हिमवतः पृष्ठे परं गुह्यमतः शृणु

न तत्प्राप्नोति मनुजः कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

दुर्ल्लभं तन्मम क्षेत्रं हिमकूटशिलातले

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातमास्ते तत्र शिलोच्चये

स्नानं करोति यस्तत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः

मुञ्चेत्प्राणांस्तत्र यदि व्रतनिष्ठो जितेन्द्रियः

अग्निसत्यपदं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः

इन्द्रलोकमिति ख्यातो बदर्यां च ममाश्रमः 141.

तत्र चैव तु शृङ्गेभ्यः स्थूलधारा पतेत्पुनः

स्नानं करोति यस्तत्र एकरात्रोषितो नरः

अस्ति पञ्चशिखं नाम बदर्याश्रमतीर्थकम्

यस्तत्र कुरुते स्नानं पंचस्रोतसि मानवः

यद्यत्र मुञ्चते प्राणान् कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

चतुःस्रोत इति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

यस्तत्र कुरुते स्नानमेकरात्रोषितो नरः

अथ प्राणान्परित्यज्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

वेदधारमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम 141.

तत्रैव हिमवत्पृष्ठे चतुःशृङ्गाद्बृहत्तराः

यस्तत्र कुरुते स्नानं चतूरात्रोषितो नरः

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मपथे स्थितः। देवलोकमतिक्रम्य मम लोकं प्रतिष्ठते

द्वादशादित्यकुण्डेति तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

तत्र पर्वतशृंगे तु स्थूलमूले शिलातले

यस्तत्र कुरुते स्नानं यां काञ्चिद्द्वादशीं यदि

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मणि संस्थितः

लोकपालमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम