वराहपुराणम्

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

शिलाचन्दनसंकाशं देवानामपि दुर्लभम्

वामोन्नतमुखं कृत्वा वामदंष्ट्रासमुन्नतम्

ये मां स्मरन्ति वै भूमे पुरुषा मुक्तकिल्बिषाः 140.

यदि कोकामुखं गच्छेत् कदाचित्कालपर्यये

गुह्यानां परमं गुह्यमेतत्स्थानं परं महत्

न च सांख्येन योगेन सिद्धिं यान्ति महापराम्

एवं श्रेष्ठं महाभागे यत्त्वया परिपृच्छिम्

य एतत्कथितं भूमे कोकामुखमनुत्तमम्

मृतो वा तत्र जायेत शुद्धे भागवते कुले

यश्चेदं शृणुयान्नित्यं कल्य उत्थाय मानवः

य एतत्पठते नित्यं कोकाख्यानं तथोषसि

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे कोकामुखमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ बदरिकाश्रममाहात्म्यम् तस्मिन्हिमवतः पृष्ठे परं गुह्यमतः शृणु

न तत्प्राप्नोति मनुजः कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

दुर्ल्लभं तन्मम क्षेत्रं हिमकूटशिलातले

ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातमास्ते तत्र शिलोच्चये

स्नानं करोति यस्तत्र त्रिरात्रोपोषितो नरः

मुञ्चेत्प्राणांस्तत्र यदि व्रतनिष्ठो जितेन्द्रियः

अग्निसत्यपदं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम

यस्तत्र कुरुते स्नानं त्रिरात्रोपोषितो नरः

इन्द्रलोकमिति ख्यातो बदर्यां च ममाश्रमः 141.

तत्र चैव तु शृङ्गेभ्यः स्थूलधारा पतेत्पुनः

स्नानं करोति यस्तत्र एकरात्रोषितो नरः

अस्ति पञ्चशिखं नाम बदर्याश्रमतीर्थकम्

यस्तत्र कुरुते स्नानं पंचस्रोतसि मानवः

यद्यत्र मुञ्चते प्राणान् कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

चतुःस्रोत इति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम

यस्तत्र कुरुते स्नानमेकरात्रोषितो नरः