वराहपुराणम्

नववर्षसहस्राणि नववर्षशतानि च

कुबेरभवनाद्भ्रष्टः स्वच्छन्दगमनालयः

नृत्यमानस्य वक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे।. मानवो येन गच्छेत्तु च्छित्त्वा संसारबन्धनम्

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि त्रिंशद्वर्षशतानि च 139.

फलं प्राप्नोति सुश्रोणि मम कर्मपरायणः

मद्भक्तश्चैव जायेत संसारपरिमोचितः

जम्बूद्वीपं समासाद्य राजराजस्तु जायते

मद्भक्तश्चैव जायेत मम कर्मपरायणः

यो मामुपनयेद्भूमे मम कर्मपथे स्थितः

स कृत्वा पुष्कलं कर्म मम लोकं स गच्छति

मम भक्तसुखार्थाय सर्वसंसारमोक्षणम्

स तु तारयते जन्तुर्दश पूर्वान्दशापरान्

पठेद्भागवतानां च मध्ये मुक्तिरतात्मनाम्

यदीच्छेत्सिद्धिकल्याणं मंगलं च मम प्रियम् 139.

मा पठेच्छास्त्रदूषाय अध्यायं वा कदाचन

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे सौकरे चाण्डालब्रह्मराक्षससंवादे सौकरमाहात्म्यं नामैकोनचत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

अथ कोकामुख(बदरी) माहात्म्यम् श्रुतानि देवस्थानानि त्वया प्रोक्तानि यान्युत

किंच ते परमं स्थानं यत्र मूर्त्त्याकृतिर्भवान्

श्रीवराह उवाच येषु स्थानेषु तिष्ठामि कथ्यमानानिमाञ्छृणु

तव कोकामुखं नाम यन्मया पूर्वभाषितम्

स्थानं लोहार्गलं नाम म्लेच्छराजसमाश्रितम्

सचैत्यं पश्य मे स्थानं जगदेतच्चराचरम्

ये तु जानन्ति मां देवि गुह्यां कामगतिं मम

ततो देववचः श्रुत्वा पृथिवी वाक्यमब्रवीत्

धरण्युवाच कथं कोकामुखं श्रेष्ठं तद्भवान्वक्तुमर्हसि

श्रीवराह उवाच नास्ति कोकामुखात्स्थानं नास्ति कोकामुखात्प्रियम्।।140.

यस्तु कोकामुखं गत्वा भूयो विनिवर्त्तते

यानि यानि च क्षेत्राणि त्वया पृष्टानि वै धरे।. कोकामुखसमं स्थानं न भूतं न भविष्यति

मम सा परमा मूर्त्तिर्यां न जानन्ति गोपिताम्