वराहपुराणम्

मन्त्रः - ॐ वेदाम्यहं भागवतांश्च सर्वान् सुदीक्षिता ये गुरवश्च सर्वे

नत्वा तु भगवद्भक्तान् प्रज्वाल्य च हुताशनम्

सप्तवारांस्ततो दत्त्वा विंशतिं च तिलोदनम्

मन्त्रः – अश्विनौ दिशः सोमसूर्यौ साक्षिमात्रं वयं प्रसन्नाः शृण्वन्तु मे सत्यवाक्यं वदामि

सत्येन धार्यते भूमिर्भूमिः सत्येन तिष्ठति

एवं सत्यं ततः कृत्वा ब्राह्मणा वीक्षणं पुनः 127.

तिस्रः प्रदक्षिणाः कृत्वा देवं भागवतं गुरुम्

मन्त्रः – गुरुदेवप्रसादेन लब्धा दीक्षा यदृच्छया

एवं प्रसादयित्वा तु शिष्यो मन्त्रेण सुन्दरि

शिष्यमेव यतो दृष्ट्वा गृहीत्वा च कमण्डलुम्

मन्त्रः – विष्णुप्रसादेन गतोऽसि सिद्धिं प्राप्ता च दीक्षा सकमण्डलुश्च

ततो मुखपदं कृत्वा दीक्षितो गुरुणा तथा

अधोऽधो भूत्वा यद्यहं भ्राम्यल्लँब्धो गुरुर्विष्णुदीक्षा च लब्धा

एतेन मन्त्रेण मुखपदं कारयेत्

एवं वै वास आदत्ते गृह्ण वत्स कमण्डलुम्

मन्त्रः – गृह्णीष्व गन्धपात्राणि सर्वगन्धं सुखोचितम् 127.

मधुपर्कं गृहीत्वा च त्विमं मन्त्रमुदीरयेत्

ततो गृहीत्वा चरणौ गुरोर्यत्नात्सुतोषयेत् गुरूपदिष्टं सन्धार्य इमं मन्त्रमुदीरयेत्

मन्त्रः – शृण्वन्तु मे भागवतास्तु सर्वे गुरुश्च मे सर्वकामक्षयं चकार

एषागमे ब्राह्मणस्य दीक्षा भूमे ह्युदाहृता

एतेनैव विधानेन दीक्षयेत वसुन्धरे

इति श्रीवराहपुराणे ब्राह्मणदीक्षासूत्रं नाम सप्तविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ कङ्कताञ्जनदर्पणम् क्षत्रियस्य प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे

पूर्वमन्त्रेण मे भूमे तस्य दीक्षां च कारयेत्

तानि सर्वाणि चानीय एकं वर्ज्यं यशस्विनि

पालाशं दण्डकाष्ठं च दीक्षायां न तु कारयेत्

आश्वत्थं दण्डकाष्ठं तु दीक्षायां तदनन्तरम्

सर्वं ममोक्तं कर्त्तव्यं यच्च मे पूर्वभाषितम्

चरणौ मम संगृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत्