वराहपुराणम्

करीरस्य वधः शस्तः फलान्यौदुम्बरस्य च

न भक्षणीयं वाराहं मांसं मत्स्याश्च सर्वशः

परीवादं न कुर्वीत न हिंसां वा कदाचन

अतिथिं चागतं दृष्ट्वा दूराध्वानं गतं क्वचित्

गुरुपत्नी राजपत्नी ब्राह्मणस्त्री कदाचन

कनकादीनि रत्नानि यौवनस्था च कामिनी 127.

दृष्ट्वा परस्य भाग्यानि आत्मनो व्यसनं तथा

एवं ततः श्रावयीत दीक्षाकामं वसुन्धरे

द्वे द्वे औदुम्बरस्य पत्रे वेदिमध्ये तु स्थापयेत्

ममावाहनपूर्वं तु मन्त्रेण विधिनार्चयेत् यश्चैतद्वर्षति पुनरुन्नमति

ॐ भगवन्वासुदेव ममैतत्सारय युक्तं वराहरूपसृष्टेन पृथिव्यां तु मन्त्रानुस्मरणं च आज्ञापयानुभावनास्माकमाज्ञप्तमनुचिन्तयित्वा भगवन्नागच्छ दीक्षाकामविप्रस्त्वत्प्रसादात्तु दीक्षति

एतन्मन्त्रमुदाहृत्य शिरसा जानुभ्यामवनिं गतेन भवितव्यम्

ॐ स्वागतं स्वागतवानिति

तत एतेन मन्त्रेण आनयित्वा वसुन्धरे

मन्त्रः- अकृतघ्ने देवानसुराकृतघ्नरुद्रेण ब्राह्मणाय च लब्धं सर्वमिमां भगवतेऽस्तु दत्तं प्रतिगृह्णीष्व च लोकनाथ

एवं भूमे ततो दत्त्वा अर्घ्यं पाद्यं च कर्मणा 127.

मन्त्रः – एवं वरुणः पातु शिष्य ते वपतः शिरः

एकस्य कलशं दद्यात्कर्मकारस्य सुन्दरि

पुनः स्नानं ततः कृत्वा शीघ्रमेव न संशयः

दत्त्वा संसारमोक्षाय सर्वकामविनिश्चितः

मन्त्रः - ॐ वेदाम्यहं भागवतांश्च सर्वान् सुदीक्षिता ये गुरवश्च सर्वे

नत्वा तु भगवद्भक्तान् प्रज्वाल्य च हुताशनम्

सप्तवारांस्ततो दत्त्वा विंशतिं च तिलोदनम्

मन्त्रः – अश्विनौ दिशः सोमसूर्यौ साक्षिमात्रं वयं प्रसन्नाः शृण्वन्तु मे सत्यवाक्यं वदामि

सत्येन धार्यते भूमिर्भूमिः सत्येन तिष्ठति

एवं सत्यं ततः कृत्वा ब्राह्मणा वीक्षणं पुनः 127.

तिस्रः प्रदक्षिणाः कृत्वा देवं भागवतं गुरुम्

मन्त्रः – गुरुदेवप्रसादेन लब्धा दीक्षा यदृच्छया

एवं प्रसादयित्वा तु शिष्यो मन्त्रेण सुन्दरि