वराहपुराणम्

ततस्तीर्थावधिं कृत्वा दत्त्वा दानानि भूरिशः 126.

निर्माल्यं तु समासाद्य राजपुत्रो महातपाः 126.

युध्यमाना तु तेनैव नकुलेन निपातिता 126.

तेजसां च महत्तेजस्तपसां च महत्तपः 126.

चतुर्भुजश्च जायेत मल्लोकेषु प्रतिष्ठितः मम भक्तसुखार्थाय किमन्यत्परिपृच्छसि

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे कुब्जाम्रक माहात्म्ये रैभ्यानुग्रहणं नाम षड्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ ब्राह्मणदीक्षासूत्रवर्णनम् एवं धर्मांस्ततः श्रुत्वा बहुमोक्षार्थकारणात्

अहो प्रभावः क्षेत्रस्य कथ्यमानोऽतिपुष्कलम् .

विमोहा च विशुद्धा च शृण्वानाहं त्विमां प्रभो

पुनः पृच्छामि ते देव संशयं धर्मसंहितम्

एतन्मे परमं गुह्यं परं कौतूहलं च मे

ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः

श्रीवराह उवाच देवा एतन्न जानन्ति ये च योगव्रते स्थिता

एतं धर्मं वरारोहे मङ्गल्यं मुखनिःसृतम्

यच्च पृच्छसि मे भद्रे दीक्षां भागवतीं कथाम्

मयोक्तां लभते कश्चिद्दीक्षां चैव सुखावहाम् 127.

हरन्ति मनुजा येन गर्भसंसारसागरात्

अभिगच्छेद्गुरुं देवि शाधि शिष्योऽस्मि मां गुरो

लाजा मधु कुशाश्चैव घृतं चामृतसन्निभम्

कृष्णाजिनं च पालाशं दण्डं चैव कमण्डलुम्

यन्त्रिकामर्घपात्रं च चरुस्थालीं सदर्विकाम्

भक्ष्यभोज्यान्नपानं च कर्मण्यांश्चैव संचयान्

यानि कानि च बीजानि रत्नानि विविधानि च

एतान्येवोपहार्याणि गुरुमूले ततः परम्

गुरोस्तु चरणौ गृह्य ब्रूहि किं करवाणि ते

ब्राह्मणो दीक्षमाणस्तु चतुरस्रां तु षोडशहस्तां कृत्वा तत्र च कलशोपरि युञ्जेत् ।। 127.

प्रतिष्ठाप्य विधानेन धान्योपरिदृढं नवम्

तस्योपरि तिलैः पूर्णपात्रं स्थाप्य विधानतः

तत्रार्चनविधिं कृत्वा गुरुधर्मविनिश्चयः