वराहपुराणम्

गंधमाल्योपहार्याणि भक्षयंती यदृच्छया 126.

रमतो धूमकेतोश्च वह्नेश्चैव यथा तथा 126.

कुपितो राजपुत्रो वै राजपुत्रीमभाषत 126.

दर्शनीयः सुरूपश्च राज्ञां योग्यो गृहेषु च ।। 126.

सन्मुखत्वेन च सदा तद्वद्वां याऽभवत्पुरा 126.

ततोऽभवन्मम क्रोधो दृष्ट्वा पातितमग्रतः

वधूपुत्रवचः श्रुत्वा कोसलानां जनेश्वरः 126.

अवश्यमेव तद्वाक्यं वक्तव्यं मम सन्निधौ 126.

ततः पुत्रं प्रहस्याह कुमारं स जनाधिपः वद पुत्र महाभाग पूर्वं पृष्टं मया हि यत् ।। 126.

सुवर्णरत्नवस्त्राणि अन्नं चान्यदपेक्षितम् 126.

ततस्तीर्थावधिं कृत्वा दत्त्वा दानानि भूरिशः 126.

निर्माल्यं तु समासाद्य राजपुत्रो महातपाः 126.

युध्यमाना तु तेनैव नकुलेन निपातिता 126.

तेजसां च महत्तेजस्तपसां च महत्तपः 126.

चतुर्भुजश्च जायेत मल्लोकेषु प्रतिष्ठितः मम भक्तसुखार्थाय किमन्यत्परिपृच्छसि

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे कुब्जाम्रक माहात्म्ये रैभ्यानुग्रहणं नाम षड्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ ब्राह्मणदीक्षासूत्रवर्णनम् एवं धर्मांस्ततः श्रुत्वा बहुमोक्षार्थकारणात्

अहो प्रभावः क्षेत्रस्य कथ्यमानोऽतिपुष्कलम् .

विमोहा च विशुद्धा च शृण्वानाहं त्विमां प्रभो

पुनः पृच्छामि ते देव संशयं धर्मसंहितम्

एतन्मे परमं गुह्यं परं कौतूहलं च मे

ततो महीवचः श्रुत्वा मेघदुन्दुभिनिःस्वनः

श्रीवराह उवाच देवा एतन्न जानन्ति ये च योगव्रते स्थिता

एतं धर्मं वरारोहे मङ्गल्यं मुखनिःसृतम्

यच्च पृच्छसि मे भद्रे दीक्षां भागवतीं कथाम्

मयोक्तां लभते कश्चिद्दीक्षां चैव सुखावहाम् 127.

हरन्ति मनुजा येन गर्भसंसारसागरात्

अभिगच्छेद्गुरुं देवि शाधि शिष्योऽस्मि मां गुरो

लाजा मधु कुशाश्चैव घृतं चामृतसन्निभम्