वराहपुराणम्

यत्प्राप्नोति मृतो वापि पुरुषः संशितव्रतः

स्वच्छन्दगमनो भूत्वा एवमेव न संशयः

सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति

तत्र धारा पतत्येका एकरूपा सदा भवेत्

सप्तसामुद्रकं नाम तस्मिन्कुब्जाम्रके परम्

त्रयाणामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः कुलवाञ्जायते द्विजः

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मुक्तसङ्गो जितेन्द्रियः

तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि तीर्थस्य शृणु सुन्दरि

विमला गाङ्गता यत्र गङ्गाजलविमिश्रितम् 126.

गंधमाल्योपहार्याणि भक्षयंती यदृच्छया 126.

रमतो धूमकेतोश्च वह्नेश्चैव यथा तथा 126.

कुपितो राजपुत्रो वै राजपुत्रीमभाषत 126.

दर्शनीयः सुरूपश्च राज्ञां योग्यो गृहेषु च ।। 126.

सन्मुखत्वेन च सदा तद्वद्वां याऽभवत्पुरा 126.

ततोऽभवन्मम क्रोधो दृष्ट्वा पातितमग्रतः

वधूपुत्रवचः श्रुत्वा कोसलानां जनेश्वरः 126.

अवश्यमेव तद्वाक्यं वक्तव्यं मम सन्निधौ 126.

ततः पुत्रं प्रहस्याह कुमारं स जनाधिपः वद पुत्र महाभाग पूर्वं पृष्टं मया हि यत् ।। 126.

सुवर्णरत्नवस्त्राणि अन्नं चान्यदपेक्षितम् 126.

ततस्तीर्थावधिं कृत्वा दत्त्वा दानानि भूरिशः 126.

निर्माल्यं तु समासाद्य राजपुत्रो महातपाः 126.

युध्यमाना तु तेनैव नकुलेन निपातिता 126.

तेजसां च महत्तेजस्तपसां च महत्तपः 126.

चतुर्भुजश्च जायेत मल्लोकेषु प्रतिष्ठितः मम भक्तसुखार्थाय किमन्यत्परिपृच्छसि

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे कुब्जाम्रक माहात्म्ये रैभ्यानुग्रहणं नाम षड्विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ ब्राह्मणदीक्षासूत्रवर्णनम् एवं धर्मांस्ततः श्रुत्वा बहुमोक्षार्थकारणात्

अहो प्रभावः क्षेत्रस्य कथ्यमानोऽतिपुष्कलम् .

विमोहा च विशुद्धा च शृण्वानाहं त्विमां प्रभो