वराहपुराणम्

त्वया न तत्कृतं किंचिच्छुभं वाशुभमेव वा 125.

यत्त्वया दुष्कृतं कर्म व्यभिचारश्च तत्र वै

भवान्तरे कृतं यच्च येनेदं प्राप्तवान्महत्

मम भक्ता द्विजाः शुद्धा यत्त्वया नाभिवादिताः

ये च भागवताः शुद्धास्ते नूनं मम मूर्त्तयः विदितोऽस्मीह विप्रेन्द्र तैरहं नात्र संशयः

मम दर्शनकामा ये ते मे भक्ता द्विजास्तथा

विशेषेण कलौ ब्रह्मन्द्विजरूपो ह्यवस्थितः

यो मां प्राप्तमिहेच्छेत यस्यावाच्यं न विद्यते

गच्छ ब्राह्मण सिद्धोऽसि यदा प्राणान्विमोक्ष्यसि

एवमुक्त्वा वरारोहे तत्रैवान्तर्हितोऽभवम् कृत्वा सुदुष्करं कर्म श्वेतद्वीपमुपागतः

धन्वी तूणी शरी खड्गी मायाबलपराक्रमः 125.

मायया किं तव धरे न मायां ज्ञातुमर्हसि

एतत्ते कथितं भूमे मायाख्यानं महौजसम्

आख्यानानां महाख्यानं तपसां च परन्तपः

नित्यं पठेद्यो भक्तेषु अभक्तेषु न कीर्तयेत्

अग्रतः पृच्छता शूद्रमद्भक्तेषु तथाग्रतः

कल्यमुत्थाय यो भूमे पठते च दृढव्रतः

अथ पूर्णेन कालेन पुमान्पंचत्वमागतः

य एवं शृणुयान्नित्यं महाख्यानं वसुन्धरे

एतत्ते कथितं भद्रे त्वया यत्पूर्वमीप्सितम्

अथ कुब्जाम्रकमाहात्म्यारम्भः श्रुत्वा मायाबलं ह्येतद्धरणी संशितव्रता

धरण्युवाच न तत्राहं विजानामि पूर्वमुक्तं च यत्त्वया

यच्च कुब्जाम्रके पुण्यं पुष्टिस्तस्य सनातनी

वराह उवाच यच्च कुब्जाम्रके पुष्टिर्यच्च तीर्थमनिन्दिते

तच्च कार्त्स्न्येन मे देवि शृणु तत्त्वेन सुन्दरि

यच्च कर्म यतो भूमे स्नातो याति मृतोऽपि च

मधुकैटभौ तथा हत्वा ब्रह्मणो वचनात्तदा

पश्यामि तं नतं भूमे रैभ्यं नाममहामुनिम्

युक्तिमन्तं गुणज्ञं च शुचिं दक्षं जितेंद्रियम्