वराहपुराणम्

मन्त्रा ऊचुः तथा स्थितं चादिमनन्तरूपममोघसंकल्पमनन्तमीडे

ततस्तेनैव कालेन पुनर्गृह्य जलांजलिम् नमो नारायणेत्युक्त्वा इमं मंत्रमुदीरयेत्

ततस्तेनैव कालेन भूत्वा वै दक्षिणामुखः

यजामहे यज्ञमहो रूपं तु सत्यं ऋतं च कालादिमरूपमाद्यम्

काष्ठकृत्यस्ततो भूत्वा कृत्वा चेन्द्रियनिग्रहम्

यजामहे सोमपं भवन्तं ते सोमार्कनेत्रं शतपत्रनेत्रम्

त्रिषु सन्ध्यास्वनेनैव विधिना कुर्यान्मम च कर्म तत्

गुह्यानां परमं गुह्यं योगानां परमो निधिः

एतन्न दद्यान्मूर्खाय पिशुनाय शठाय च 120.

एतन्मरणकालेऽपि गुह्यं विष्णुप्रभाषितम्

य एतत्पठते नित्यं कल्पोच्छ्रायी दृढव्रतः

य एतेन विधानेन त्रिसन्ध्यं कर्म कारयेत्

इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे त्रिसन्ध्यामन्त्रोपस्थानकरणं नाम विंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

अथ जन्माभावः येन गर्भं न गच्छेत तच्छृणुष्व वसुन्धरे

कृत्वापि विपुलं कर्म आत्मानं न प्रशंसति

कृत्वा तु मम कर्माणि समर्थोऽनुग्रहे रतः

शीतोष्णवातवर्षादिक्षुत्पिपासासहश्च यः

स्वदारनिरतो नित्यं परदारविवर्जकः

संविभाज्य विशेषज्ञो नित्यं ब्राह्मणवत्सलः

कुयोनिं तु न गच्छेत मम लोकं स गच्छति

यो वियोनिं न गच्छेत मम कर्मपरायणः

सर्वत्र समतायुक्तः समलोष्ठाश्मकांचनः

नित्यं नैव विजानाति परेणापकृतं क्वचित् 121.

व्यलीकाद्विनिवृत्तो यस्तथ्येतिकृतनिश्चयः

ऋतुकालेऽपि गच्छेद्यः अपत्यार्थे स्वकां स्त्रियम्

ते वियोनिं न गच्छन्ति मम गच्छन्ति सुन्दरि

पुरुषाणां प्रसन्नानां यश्च धर्मः सनातनः

शुक्रेण चान्यथा दृष्टो गौतमेनापि चान्यथा

शङ्खेन चान्यथा दृष्टो लिखितेनापि चान्यथा