वराहपुराणम्

केचिद्विरूपा दृश्यन्ते ततो दुःखतरं नु किम्

केचिन्मूकाश्च दृश्यन्ते ततो दुःखतरं नु किम् 116.

दरिद्रो जायते दाता ततो दुःखतरं नु किम्

एका तु दुर्भगा तत्र ततो दुःखतरं नु किम्

पापकर्मरता ह्यासन्ततो दुःखतरं नु किम्

मामेव न प्रपद्यन्ते ततो दुःखतरं नु किम्

सर्वभूताहितं पापं यत्त्वया परिपृच्छितम्

तच्छृणुष्वानवद्याङ्गि मम कर्मविनिश्चयम्

यस्य बुद्धिर्विजायेत स दुःखायोपजायते

शेषमन्नं समश्नाति ततः सौख्यतरं नु किम्

कृत्वा सायाह्निकं कर्म ततः सौख्यतरं नु किम्

यश्चात्मा वै समश्नाति ततः सौख्यतरं नु किम् 116.

येन केनचिद्दत्तेन ततः सौख्यतरं नु किम्

पितरो यस्य तृप्यन्ति ततः सौख्यतरं नु किम्

अभिन्नमुखरागेण ततः सौख्यतरं नु किम्

समं पश्यति यो देवि ततः सौख्यतरं नु किम्

अहिंसोपरतः शुद्धः स सुखायोपजायते

यस्य चित्तं न गच्छेत्तु ततः सौख्यतरं नु किम्

लोष्टवत्पश्यते यस्तु ततः सौख्यतरं नु किम्

यस्तु प्राणान्प्रमुच्येत ततः सौख्यतरं नु किम्

यस्तु जीवति संतुष्टः स सुखायोपपद्यते

या तोषयति भर्त्तारं ततः सौख्यतरं नु किम् 116.

निगृहीतेन्द्रियः पंच ततः सौख्यतरं नु किम्

यस्येदं विदितं सर्वं ततः सौख्यतरं नु किम्

यस्तु प्राणान्प्रमुच्येत ततः सौख्यतरं नु किम्

देवतेव सदा पश्येत्ततः सौख्यतरं नु किम्

अनन्यमानसो भूत्वा ततः सौख्यतरं नु किम्

तस्याहं न प्रणश्यामि स च मे न प्रणश्यति सर्वलोकहितार्थाय यन्मां त्वं परिपृच्छसि

इति श्रीवराहपुराणे सुखदुःखनिरूपणं नाम षोडशाधिकशततमोऽध्यायः